Back to work

Well that went fast! Two weeks is absolutely nothing, it just flies by when you don't pay attention. Back to work it is only, working with elderly people does have some disadvantage; the first lady of the day was taken to the hospital last week. So my first day back starts of with a free morning rather than working at her house. It's sad of course and I do hope she will get back on her feet really soon.

We always have the pictures to look back at and think back at some lovely days and I still have one more week in October left to look forward too!

Here a small selection of photos made in our holiday. More on my Flickr page and my Picture This photoblog.

 Deventer fountain

 Scheveningen sea side

 Wind, sea, waves what else do you need?

 Paddling in the sea

 Sculptures at sea

 Peace Palace, the Hague

 Paleis Noordeinde, work palace of the King

 Ridderzaal and fountain Binnenhof(part of government building) 

 Maas at Maastricht

 Lovely gateway near church

Statue of saint Servatius, Maastricht

© KH

Top 5: Boek klassiekers

Mijn schouders gillen af en toe weer van de pijn, dus vandaar dat ik niet veel achter mijn pc kruip. Tijd die ik achter de pc doorbracht breng ik nu door achter een boek. Welbesteed dus. Want sinds ik mijn Iphone heb, heb ik ook de Ibooks ontdekt. Ik die nooit aan een Ereader wilde, ben nu blij dat ik met die pijnlijke schouders geen zwaar, dik boek hoef vast te houden, maar een klein boekje (mijn Iphone hoes is een klein boekje) met foon erin, en zo toch lekker in een 'boek' kan duiken. Het enige punt is, de geur... De geur van een klassiek, oud boek, ik ben een boeksniffer, ik geef het eerlijk toe. Vooral de geur van oude boeken, vind ik onweerstaanbaar. Boeken die ik nog wil gaan lezen, of al lees en die misschien wel iedereen gelezen 'moet' hebben, een Top 5. 

1. H.G. Wells - The War of the Worlds 

Ik kan het bijna niet wegleggen, het is dat ik zo af en toe nog andere dingen moet doen, zoals werken, of huishouden, maar anders... wat een spannend boek, zelfs 115 jaar na dato. 

2. Evelyn Waugh-Brideshead Revisited

Gelezen voor mijn Engelse lijst op de havo. Een pil van een boek maar geweldig. 

3. Charles Dickens - A Tale of Two Cities

 

Deze moet ik nog lezen maar ik hou van Historische romans en deze speelt zich af ten tijde van de Franse revolutie, dus ik ben erg benieuwd. 

4. J.R.R Tolkien-Lord of the Rings trilogie

Ja natuurlijk hebben 'we' allemaal de films gezien, maar hebben we ook de boeken gelezen? Ze staan bij mij al jaren in de kast, te wachten... Maar gelezen? Nee nog steeds niet! Wordt toch eens tijd! 

5. J.D Salinger-The Catcher in the Rye

Lang geleden dat ik deze gelezen heb (ik heb hem zelf ergens in mijn boekenkast staan, Nederlandse vertaling) maar sinds ik liever Engels lees wil ik toch graag de Engelse versie lezen een keer. Er gaat zoveel verloren in de vertaling vind ik. Zo ook met de Harry Potter boeken, die ik ook in het Engels wil aanschaffen. 

Natuurlijk zijn er veel meer klassiekers die ik wil (her-)lezen maar misschien daarover een volgende keer. 

Enne, niet zeggen: Ik heb geen tijd om te gaan zitten lezen! (zoals zovelen mensen doen) Tijd moet je je zelf gunnen om te gaan lezen, tijd maken voor jezelf, is belangrijk! :-) 

Veel leesplezier!

© KH

Aftellen

Aftellen, dat is wat ik al weken doe. Niet dat ik zoals hierboven in de quote, ik een 'crappy' baan heb, helemaal niet. Maar ik merk wel dat ik heel erg aan vakantie toe ben. Ik werk ook maar parttime dus op zich lekker veel vrije uren.

Ik merk het overigens wel om me heen, mensen die een baan hebben waar ze zich niet lekker voelen. En zich dan verheugen op die paar weken vrij. De rest van het jaar zit je dan toch weer bij zo'n baas te kijken. Het heeft mij ook jaren gekost voor ik zover was overigens. Het kan dan wel zo zijn dat het geen waanzinnig goed verdiende baan is, maar ik ben er gelukkig mee, met mijn oudjes. Dat geluk, zo besefte ik van de week, wordt alleen maar versterkt doordat ik ook al 6 jaar op 2 adressen kom en daar zogezegd 'kind aan huis' ben, al moet je toch een soort van afstand blijven bewaren. Trek je de deur dicht, moet je ook de eventuele problemen daar laten, achter die deur. En dat valt echt  niet altijd mee.

 

Een leven creëren waaruit je niet hoeft te ontsnappen is overigens makkelijker gezegd dan gedaan. Er spelen natuurlijk vele factoren mee. Je hebt het niet altijd zelf voor het zeggen. Je woont en leeft met meerdere mensen in 1 huis, je werkt met meerdere mensen, in je leefomgeving wonen mensen die je al dan niet mag. Je kunt niet alles wat je niet aanstaat weg bonjouren tenslotte. Zo werkt het niet. Je zult zelf een manier moeten vinden daarmee om te gaan.
Ik ben steeds voornemens te gaan mediteren. Meer te schrijven, te tekenen. Maar waarom ben ik dan zo verdomde kritisch op mezelf dat ik wat ik ook teken of schrijf steeds maar weer niet goed genoeg vind?
Het schrijven daar ben ik alweer mee begonnen, en is al aan een revisie toe. Tekenen ook en ja het ontspant, maar zodra ik bezig ben vind ik het alweer niet goed genoeg meer. 'Vroeguh' was het veel beter. Je moet zoiets toch onderhouden. Ik 'heb' het niet meer in de vinger, die ook niet zo best meer lijken, die vingers dan.

 
Nee geen foto van mij, was t maar waar




Gisteravond was er een pracht van een maan. Ik pakte mijn camera met statief en wilde daar eens op oefenen met mijn camera. Het lukte niet. Manlief had het ding al uit mijn handen genomen om te kijken wat er dan mis ging. Weg was mijn lust meteen. Dan niet. Doe jij het toch lekker. Het lukt toch niet, niets komt goed uit mijn handen. De hitte? (Laat het afkoelen!) De broodnodige vakantierust? Geen idee, maar dat de emmer ondanks de droogte tegen overlopen aanzit moge duidelijk zijn. En dat heeft in mijn geval niets met werk te maken, maar gewoon met mijn eigen vel... en daar niet lekker in zitten.

De stapel boeken ligt al te wachten net zoals een aantal kozijnen en deuren die geschilderd moeten worden, als ik daar zin in ga krijgen dan, anders niet... Het is tenslotte vakantie. Nog 4 dagen, maar eigenlijk nog maar 2 ochtenden werken. Dus waar heb ik het over!?
Ik ben al een klein beetje begonnen, met genieten, vooral 's morgens vroeg als het nog lekker koel is en stil:

Genieten

Genietend buiten
Zittend in de vroege ochtend
Bakje muesli met yoghurt
Bessen en aardbeien
Koele zomerbries
Rust
Stilte
Alleen de zwaluwen
Die scheren door het zwerk
Het zacht zoemen van
Hommels en bijen
Die mijn bloeiende oregano
Verblijden met een bezoek
Hap muesli met bes en aarbei
Ik sluit mijn ogen
Laat mijn zintuigen werken
Mijn smaakpapillen maken overuren
Ik slaak een zucht
De zon piept tussen de bladeren
En dan moet de vakantie
Nog beginnen

© KH

Relax modus: aan

How beautiful it is to do nothing, and then to rest afterward. ~Spanish Proverb

Nog een paar dagen en dan is mijn vakantie afgelopen. Daar denk ik nog maar even niet aan.
Ik ben in Relax modus. Ik doe waar ik zin in heb, beetje lezen, beetje achter de laptop (inderdaad maar een beetje vanwege mijn pijnlijke schouder) en beetje tv kijken. Dat tv kijken bestaat bij mij vooral uit mijn favoriete series of soort series kijken. Een aantal maanden geleden kocht ik de dvd box Sci-Fi serie Star Trek Voyager. Af en toe als ik tijd en zin heb dan kijk ik er een dvd van. Zo ben ik al bijna aan het eind van de box. Jammer! Maar niet getreurd! Vandaag, beter nog, deze ochtend zo zag ik net online (wat is dát toch makkelijk tegenwoordig) wordt er een nieuwe dvd box bezorgt. En wel 1 van mijn favorieten: Star Trek Next Generation! Captain Jean Luc Picard is mijn grote favoriet! Ik geniet al bij het idee dat ik nog lang niet uitgekeken ben. Ook niet straks als ik weer ga werken, kan ik gewoon na mijn werk, op een regenachtige middag heerlijk wegdromen in een science fiction wereld. Ik geniet ervan!



En waarom zouden we dat niet wat vaker doen? Doen waar we zin in hebben? Genieten van het leven. We razen maar door, we 'moeten' van alles. Als ik bijvoorbeeld kijk naar mijn 68 jarige moeder, die dus eigenlijk helemaal niet meer iets perse moet. Die moet van zichzelf nog heel veel. Als ik een dagje naar haar toe zou willen, of alleen maar op de koffie wil, dan moet ze eerst op haar kalender kijken of het wel kan, want ze moet dit en moet dat. Mens, zeg ik dan, je moet helemaal niks! Maar zij wel. Nu mijn oma er niet meer is, moet ze iets minder, maar het naar mijn oma 'moeten' heeft ze allang weer vervangen door wat anders.

Zo ook een mevrouw waar ik werk. Zij is 90 en zij vindt ook dat zij van alles moet. Als het zo'n weer is als vandaag (hier miezert het) dan kan ze helemaal down zijn en mopperen dat het weer zo somber is. Welnee, het weer is niet somber, zij is somber omdat het buiten grijs is. Hoe somberder zij is, hoe erger het weer wordt, in haar ogen. Dan zeg ik: het is heerlijk weer om lekker op de bank te gaan zitten met een goed boek vanmiddag. O nee, hoe haal ik het in mijn hoofd! Maar dát kan niet! Op mijn 'waarom dan niet' zegt ze: 'Maar ik moet nog zoveel'. Wat ze dan moet? De aanrecht 5x per dag schoonmaken omdat haar man knoeit, of elke dag stoffen. Terwijl ze 3x per week een hulp heeft. Dan ben je bijna 91 en dan moet je nog steeds zoveel. Vreselijk! Jammer genoeg krijg je dat er bij mensen van mijn moeders generatie en van die mevrouw haar generatie dat er niet meer uit.

Reden te over om zelf vooral van het leven te genieten. Ik kijk graag naar buiten naar de vogels in mijn tuin als ik met mijn boek op de bank zit. Ik hou van dit weer, beetje somber vinden sommigen, maar ik hou er van. En wat je ook doet, of je nu veel of weinig relaxt, je doet het toch nooit goed in de ogen van een ander. Mijn moeder vindt dat ik veel te weinig doe in mijn huishouden. Gelukkig voor mij is het juist dat, mijn huishouden. En mag ik ook zelf bepalen wat ik wanneer doe. Geen stress voor mij, en vooral geen moeten!
Vroeger zei mijn moeder ooit: 'Moeten is dwang en huilen is kindergezang'. Laat ik vooral dát nu in mijn oren geknoopt hebben! Iedereen moet mag vooral doen wat ze zelf het beste vinden. En als ik vind dat ik het beste vaar bij regelmatig in de relax stand, dan doe ik dat. Lekker pûh!

© KH

Doen alsof... op reis naar Schotland

Soms doe ik wel eens alsof ik op reis ga. Dan ga ik gewoon digitaal op reis en surf ik langs de mooiste landschappen. Om eerlijk te zijn, zijn het wel altijd de landschappen van Engeland en Schotland. Dat dan weer wel. Want mijn hart ligt daar nog altijd ergens. Tussen de Highlands waarschijnlijk. Ergens tussen de paarse heide en groene heuvels en glinsterende meren. Maar als ik dan weer even gegluurd heb op internet naar al die mooie beelden en vaak ook op de achtergrond een mooi Keltisch muziekje erbij gehoord heb, kan ik er weer even tegen. Met pijn in mijn hart dat dan weer wel. O nee, dat kan niet, dat ligt daar: Aan de andere kant van het kanaal.













© KH

Herfstig

Vanmorgen fietste ik naar mijn werk en snoof de lucht van de herfst al een beetje op. Het gevoel in september is zo lekker. De maand dat ik jarig ben, de maand dat alles weer begint te leven, de vogels weer geluid maken (weet niet of het de meeste mensen opvalt,maar in augustus houden de meesten hun snavel) en dat mijn jaargetijde begint: de Herfst! Ik reed de straat van 'mijn mevrouw' in en hoorde het koeren van de duiven. Meteen was ik terug in de straat waar mijn oma vroeger woonde. De buurman van oma was duivenmelker (heb dat altijd een vreemde naam gevonden, alsof er uiers onder een duif hangen!) en de keren dat ik bij oma logeerde (wat niet echt veel was omdat ik vaak heimwee had) werd ik 's ochtends wakker gekoerd door de duiven. Nu nog vind ik het geluid van duiven geweldig! Het herinnert me aan de tijd dat oma daar nog woonde, aan de enorme berkenboom, in de grote tuin zeker voor zo'n klein huisje.
Oma woont nu al weer jaren in een appartement en hoopt dit jaar 91 te worden. Maar ik word altijd een beetje sentimenteel als ik daaraan terug denk.



Toen ik terug naar huis fietste rook het ook gewoon naar tja hoe omschrijf ik dat het beste: Nazomer, begin herfst. Het is mooi weer, de temperatuur is goed maar tóch voelt het anders aan als in het midden van de zomer. Lekkerder, beter. Herfstig. De belofte van de herfst hangt in de lucht. En weer neem ik mezelf voor, zoals ieder jaar, om veel heel veel te gaan wandelen. Lekker in de bladeren te gaan schoppen als een klein kind. De geur van het herfstige bos op te snuiven. Want niets is zo lekker als het bos in de herfst.



Over anderhalve week  ben ik jarig en zoals ieder jaar verander ik kleine dingen in mijn huis. Ik maak niet echt een 'herfsttafel' meer zoals toen de kids nog klein waren maar ik leg wel hier en daar echte herfstdingen neer. Of een dienblad op tafel met wat 'herfstigs' erin. Pompoenen zet ik neer. Gewoon de sfeer in huis. Het verwelkomen van mijn favoriete jaargetijde. Zodat ik niet alleen de geur buiten heb, maar ook binnen. De geur van kaneel, van een herfstbos.
Natuurlijk is het straks onvermijdelijk dat het een keer flink zal regenen, het wordt tenslotte herfst. Veel mensen kunnen daar niet tegen, het korter worden van de dagen, of het sombere weer. Ik hou ervan, ik vind het heerlijk. Het weer wat we nu hebben is lekker hoor, maar dat echte herfstweer, met je benen opgetrokken op de bank met een goed boek en een kop thee terwijl de regen tegen de ramen klettert. Af en toe naar buiten kijken naar de jagende wolkenluchten. Wat kan ik me daarop verheugen!
En somber? Het is maar wat je er zelf van maakt! Als je zelf somber gaat zitten zijn, is zelfs de zonnigste dag nog somber!

Ik kan in ieder geval niet wachten op aankomende herfst! Mijn wandelschoenen en camera staan al klaar!

© KH

Enjoy life

Rups van de Meriansborstel

Tijdens mijn vakantie had ik me voorgenomen om als de vakantie voorbij zou zijn net zo te genieten van alles als tijdens mijn vakantie. Dat ik iedere dag zou leven alsof het vakantie was. Dingen doen die ik leuk vind om te doen. Nu is er bijna een week voorbij op 1 dag na, dat mijn vakantie voorbij is en ik moet zeggen dat ik dat voornemen goed waargemaakt heb. Ik geniet zelfs van mijn werk. Ik ben met open armen weer ontvangen, ze waren blij dat ik er weer was. Dat is ook iets om blij van te worden, het gevoel dat je gemist bent, dat ze blij zijn dat je er weer bent.
En als ik dan thuis kom van mijn werk en ik door het mooie weer in mijn tuin kan zitten lunchen met een goed boek geniet ik van mijn tuin, mijn hond die het heerlijk vind buiten, de zoemende bijen in de oregano, de rust en stilte om me heen. Ik lach om mijn hond die zo heerlijk ligt te knagen op een grote dennenappel en daarna op mij af komt rennen om me dat te 'vertellen'. Ik heb weer een boek uitgelezen, en gisteren op mijn vrije dag de ramen schoon gelapt waarbij ik me verwonderde over een paar prachtige motten die in de voortuin zaten en waar ik meteen foto's van moest maken natuurlijk.


Grasmot


Stippelmot

Niet iedereen heeft een bergtop met een tempel erop om zijn gedachten te ordenen en je geluk te vinden. Soms is je eigen achtertuin ook genoeg. Voeg daar een hond en wat bloemen met insecten aan toe en je kunt je geluk al niet meer op. Er is niet veel voor nodig om gelukkig te zijn. Je moet het alleen zelf zien en maken.

Het helpt al als je 's morgens opstaat met een glimlach. Of als je je favoriete muziek draait. Of even lekker danst. Ook al heb je een paar pubers die zeggen: 'mam doe normaal'. Want wat is nou normaal? Dat zei ik vroeger ook tegen mijn eigen moeder en ik ben nu maar wat blij dat ze zo gek kan doen! Ik doe het zelf ook, ik zal het van geen vreemde hebben.
Er is ook helemaal niks mis om af en toe eens lekker lui te zijn. De boel de boel te laten. Genieten in het zonnetje of te gaan zitten met een goed boek. Of lekker een lange wandeling te maken. Niets helpt beter om je hoofd te legen trouwens. De natuur doet wonderen.
Of bel eens die vriend/in die je lang niet gesproken hebt. Of mail ze. Ik had een aantal van mijn vriendinnen gemaild en meteen belde er 1 gisteren en hebben we weer gezellig afgesproken en een andere stuurde een sms dat ze snel weer wat zou afspreken. We hebben het allemaal druk maar af en toe even een teken van leven en het laat zien dat je nog steeds aan ze denkt.

Stress verminderen zou ik doen. Dus heb ik van de week meermalen gemediteerd. Omdat ik een en ander nog in mijn systeem had heb ik wel nog met mensen gepraat over wat er voor de vakantie en tijdens, gebeurd was maar ik merk dat zodra ik daarover praat het stress level in mijn lijf omhoog schiet. Niet meer doen dus. De persoon in kwestie is uit mijn leven en moet nu ook uit mijn gedachten. Het is het niet waard dat die gedachten nog langer mijn gezondheid beheersen. Weg ermee dus. Adem in-adem uit. En weg met die stress!


Ivoorvlieg

Nieuwe dingen leren, ik ben nog steeds bezig met me meer te verdiepen in boeddhisme en mindfulness misschien dat ik daarin nog verder ga.
Verder lees ik veel, heel veel, meer dan voor mijn vakantie. De pc is meer uit en het bevalt me prima! Ik voel me er beter bij. Mijn andere arm/schouder lijkt nu ook 'frozen' te gaan worden, en doet af en toe gemeen zeer, dus hoe minder ik achter de pc in een verkeerde houding zit hoe beter. Ik wandel meer, ik lees meer. Kortom, ik geniet veel meer van de kleine dingen in mijn leven. Ik zie elk insect in mijn tuin, en hoewel insecten niet echt mijn favorieten beesten zijn, vind ik ze fascinerend om ze te fotograferen. Ik fotografeer heel veel. Ik geniet ervan om als de foto's op mijn pc staan uit te zoeken wat voor beest het is. En zit bijna te juichen als het weer een apart soort is wat zich in mijn tuin ophoudt. Gek mens, zeg ik dan tegen mezelf maar ik vind dat nu eenmaal leuk. Beetje nerderig dat wel, maar och een mens moet toch een hobby hebben!

Genieten van het leven is zo belangrijk! En als ik zie waar ik vandaan kom, hoever ik gekomen ben. 6 jaar of nog langer geleden was mijn leven zo anders! En nu geniet ik met volle teugen!

Hoe het kan lopen! Daarom zeg ik: Geniet! Geniet van het leven! Hoe je dat dan ook doet!

© KH

Op reis

Een tevreden mens kan reizen door zijn eigen thuis. - Anonymous

 

De laatste vakantieweek is begonnen. Voor de vakantie begon hadden we 'wilde' plannen. Ook al zat een vakantie in het buitenland er dit jaar niet in, we zouden met de trein dagjes uit gaan, of hele einden gaan fietsen, of wandelen. Uiteindelijk hebben we vooral veel gelezen, in de tuin gezeten, wel een of twee dagjes weggeweest en wat gewandeld maar niet wat we van te voren bedacht hadden. Erg vind ik dat niet. Ik verveel me nooit thuis. Ik ben graag thuis. Ik ga ook graag op vakantie natuurlijk maar als dat niet gaat om een of andere reden, dan ben ik graag in mijn eigen huis en doe ik graag gewoon niets eigenlijk. Een beetje van dit en een beetje van dat. Beetje schrijven, maar vooral lezen, heel veel lezen.



Eigenlijk ben ik dol op reizen, meestal is 3 weken genoeg overigens. Dan verlang ik weer naar mijn eigen huis. Hoewel ik nog altijd droom van Engeland en Schotland en we dit jaar niet gaan, ben ik er wel achtergekomen dat een mens zoekende is. Als je niet tevreden bent met wat je hebt hier, kun je het ook niet 'daar' zijn . Een mens reist de wereld af op zoek naar wat hij nodig heeft en vindt het bij thuiskomst. En hoe zeer ik ook verlang naar Schotland, ik weet nu dat ik ook nooit zonder mijn eigen plekje hier zou kunnen.
Het reizen, het op zoek gaan naar jezelf, is de belangrijkste reis. Het reizen en ontdekken van mooie plaatsen op de wereld is leuk, heel leuk. Maar de belangrijkste reis, of ontdekkingsreis is die naar jezelf.

En hoewel ik al reizende door Schotland erachter ben gekomen dat daar ooit in een vorig leven mijn roots lagen, door bepaalde ervaringen die niet te verklaren zijn, vandaar mijn sterke gevoel als ik daar ben, weet ik dat ik niet hoef te reizen om gelukkig en tevreden te zijn. Dat Schotland niet wegloopt en er nog wel is als ik weer kan en me dan met open armen zal ontvangen. Hoewel ik niet kan wachten op die dag, ben ik tot die tijd gewoon tevreden met mijn eigen tuintje, huisje en omgeving.
En eigen (ontdekkings)reis die nog lang niet ten einde is.

.© KH

Genieten

Zoals ik in mijn blog van eergisteren zei was het gisteren de verjaardag van Oudste. Het is vakantietijd dus veel bezoek was er niet omdat veel mensen nog op vakantie zijn, maar het was gezellig. Samen met ons gezin en mijn moeder zijn we gisteravond uit eten geweest. En terwijl we aan het natafelen waren raakten Jongste en mijn moeder in een geanimeerd gesprek over eten. Jongste wil kok worden en gaat over 2 weken beginnen aan zijn examenjaar van het vmbo. Hij heeft al een jaar van praktijk en theorie gemixed achter de rug. Hij begon een enthousiast verhaal over hoe hij bepaalde gerechten maakt, of geleerd heeft te maken. Nippend van mijn cappuccino zat ik genietend te luisteren hoe hij en mijn moeder zaten te praten over het maken van soepen, sauzen en andere dingen. Mijn Jongste, het kind wat ik bijna moest dwingen te eten als peuter. Wat niet werkte natuurlijk, want een kind laat zich niet dwingen. Ik weet nog goed dat ik radeloos, moedeloos en bijna in tranen hem probeerde iets gezonds naar binnen te krijgen. Hij wilde geen groenten of iets anders wat daarop leek. En nu praat hij over aspergesoep, tomatensoep en andere gerechten of hij niet anders gedaan heeft zijn hele jonge leven. Ik kijk enigszins verbaasd maar blij toe. Hij heeft een roeping in zijn leven gevonden.

Hij vangt mijn blik: 'Wat?' zegt hij. Niks jongen ik geniet. Net zoals ik de hele dag heb genoten, en de rest van de avond nog zal genieten. Van Oudste en zijn vrienden die later die avond langskomen met grappen en grollen. Die buiten gaan zitten en gieberen alsof ze niet 18 en 19 zijn. Het had een paar weken geleden zo somber geleken en er zo anders uit gezien. Ik geniet, hoewel ik zit te lezen en af en toe wat flarden van hun gesprek op vang. Genieten van de kleine dingen in je leven. Hoe vaak staan we er niet bij stil, bij wat we wél hebben? Genieten van wat er nu is. Genieten van het moment. Van de zon die weer schijnt. Genieten dat ik nog een volle week vakantie heb. Genieten dat mijn jongens nog zo graag dit huis hun thuis noemen. Voor je het weet is dat voorbij en zijn ze wel het huis uit. Dus genieten, bewust genieten. Met een hele grote G.

© KH

Jarige zoon

Morgen wordt hij 18. Mijn grote zoon. Mijn oudste zoon. Ik zie hem nog zo ronddraven als een klein ventje. En nu is hij 2 koppen groter dan ik ben. Morgen wordt hij volwassen. Tenminste, ze zeggen het.
Ik weet nog dat ik 18 werd en een tante tegen mij zei: 'Nu mag je boter tegen het plafond gooien.' En ik haar verdwaasd aan keek, en dacht: als ik dat doe krijg ik gigantisch op mijn mieter! Ze zal wel bedoeld hebben dat ik nu wat in te brengen had of zo. Niet bij ons thuis overigens! :-D
Oudste zoon ook niet, niet echt. Hij denkt wel dat hij heel erg volwassen is. Of heel erg 'groot', maar hij is nog maar een 'menneke'. Toen ik vroeg wat hij voor zijn verjaardag wilde dacht hij even na. 'Weet je', zei hij. 'Het liefste zou ik Star Wars Lego willen.' Toen ik een wenkbrauw optrok en hem hoofdschuddend aan keek en opmerkte of hij wel wist dat hij 18 werd zei hij: 'Weet je wel hoe vet dat is! Een vriend van me heeft alles van Star Wars Lego! En ook de nieuwste dingen hoor! Supervet mam!' Het is niet de Lego geworden maar wat anders.

 

Speels, dat is het juiste woord voor zoon. Al vanaf dat ik me kan herinneren roepen ze dat over hem. Op school, te beginnen bij groep 1 waar je volgens mij nog speels mág zijn, zeiden ze al: 'Hij is nog zo speels!' Tja, ik weet er alles van, hij heeft het niet van een vreemde. En laten we wel wezen, wat is er nou eigenlijk mis met een beetje speels zijn in het leven? Dat is toch veel beter dan al dat serieuze, dat dwangmatige moeten presteren? Het houdt het leven leuk en vrolijk. En als het kind (ja het kind) speels is dan is hij speels, klaar! Ik was altijd zo verontwaardigd over dat constante geneuzel van die leerkrachten en achteraf had ik een en ander anders aan moeten pakken. Maar het loopt zoals het loopt, je doet wat je kunt op het moment waarop je het voor je krijgt.

De tijd is ook anders met toen ik 18 werd. Ik zeg niet dat ik volwassener was dan hij nu, maar het was anders. En eigenlijk zie ik gewoon veel in zoon terug van mezelf. Hoe ik was of hoe ik ben. Ook van zijn vader maar meer nog van mezelf. Zoon houdt mij de grootste spiegel voor die ik ooit had kunnen krijgen van wie dan ook. Maar is dat niet vaker zo met kinderen?
Ik hoop alleen dat hij betere keuzes in zijn volwassen leven gaat maken dan ik gedaan heb. Voorlopig ben ik blij dat ik hem nog kan begeleiden daarin. Blij en dankbaar.
En hoe oud zoon ook wordt, het leuke aan zo'n grote zoon hebben is ook dat hij me gewoon oppakt (hoe is het mogelijk!) en zegt: 'Hè, moedertje van me?' en me dan een dikke knuffel geeft. Heerlijk zo'n grote zoon.
Ik hoop dat hij nog lang zichzelf mag blijven. Speels of niet.

© KH

In Vervoering

Intens geluk

Dat is voor mij

Reizen met de trein

Donkere regenwolken

Boven velden

Van fel geel

Koolzaad

Kijk, bambi

wil ik verrukt

uitroepen

Beseffend dat 

ik alleen zit

met enkel 

vreemde mensen

Een witte pauw

hoe bijzonder

trekt aan mijn oog voorbij

Welig tiert het onkruid

Na de vele regen

De trein schudt

Muziek op mijn oor

Zoveel moois schiet

langs de rijdende trein

En ik, ik geniet

met volle teugen

Wat is Nederland

Toch wonderschoon

© KH

Workshop

Van het werk krijg ik een kaart binnen. Om de medewerkers extra in het zonnetje te zetten biedt onze werkgever ons een gratis workshop aan bij de Volksuniversiteit.
Wat leuk, dacht ik. Maar de kaart ligt er alweer een week of 2 en ik was hem bijna vergeten, bijna, tot ik vanmorgen een onverwacht gezellig gesprekje met mijn baas had. Zij had zich ook al opgegeven voor de workshop Mindfulness, de workshop die ik op het oog had, die of Tai Chi, ik was er nog niet helemaal uit.
Maar waar ik  nog steeds niet helemaal overheen ben, ik ben zo'n 'schijterd', ik wil  nooit alleen. Meteen schiet me te binnen dat vriendin bij dezelfde organisatie werkt, al is zij verzorgende en ik huishoudelijke medewerker thuiszorg.

Meteen bel ik vriendin op. Zij  had de kaart ook al een tijdje liggen en wist niet goed wat te doen. Ook zij had niet meer eraan gedacht dat wij bij dezelfde organisatie horen. 'Leuk', is haar reactie en meteen schrijven we ons in voor de workshop Mindfulness ergens in november. Al moest zij wel eerst even kijken wát Mindfulness nu precies is. Ik was vooral blij dat er stond dat er aandacht besteed wordt aan ademhalingstechnieken en bewustwordingstraining onder andere. 





Lees ik thuis regelmatig wat over Mindfulness het  komt vooral uit boeken, er is niemand die het 'geleerd' heeft die je even de fijne kneepjes leert. Nu met zo'n workshop hoop ik dat ik weer een stapje verder ga komen in het bewuster leven en vooral dat ademen waar ik zo mee in de knoei zit af en toe met mijn hyperventilatie, al denk ik nog steeds dat die komt door mij té druk maken over zaken die er eigenlijk niet eens toe doen. 


Hoewel de workshop pas in november is, vriendin en ik kunnen ons er nu al op verheugen. Ooit hadden we samen een abonnement op het theater. Nu vinden we het te duur geworden voor het aanbod. We moesten echt zoeken naar iets wat we echt leuk vonden of wat ons leuk leek. We gaan liever samen een dagje weg, zo dachten we. En dat doen we dan ook zo af en toe. Mocht deze workshop ons bevallen, zo zeiden we al tegen elkaar, is het wel een idee om vaker zo af en toe een workshop zelf te doen. Niet alleen als we hem cadeau krijgen. 
Er zijn meer leuke dingen om te doen, behalve theater of shoppen tenslotte. 


© KH

The Tao of Pooh

© KH

Pre Raphaelite Brotherhood

Zoals ik al vaker verteld heb ben ik dol op schilderkunst van de 19e eeuw en dan met name die van de Pre Raphaelite brotherhood. Wie en wat waren dat nou?

De prerafaëlieten waren Engelse kunstenaars in het Victoriaanse tijdperk, voornamelijk kunstschilders, die zich afzetten tegen de academische kunst als toen voorgeschreven door de Royal Academy of Arts. Prerafaëlieten wilden terugkeren naar de eenvoud zoals die bestond bij kunstenaars levend vóór Raphaël. Ze streefden eenvoudige composities en een nauwkeurige, realistische werkwijze na. De beweging begon in 1848 met de oprichting van een genootschap, de Pre-Raphaelite Brotherhood, met als belangrijkste leden William Holman Hunt, John Everett Millais en Dante Gabriel Rossetti. Na 1860 ging de beweging geleidelijk over in een vorm van estheticisme, ook wel de 'aesthetic movement' genoemd. Belangrijke exponenten van deze tweede golf waren opnieuw Dante Gabriel Rossetti Edward Burne-Jones, William Morris en Frederic Leighton, later ook John William Waterhouse en John Collier . De prerafaëlieten kenden nauwelijks een Europese pendant, maar hadden wel invloed op de bewegingen van het symbolisme en de Jugendstil.

Mijn persoonlijke favorieten zijn Dante Gabriel Rossetti die naast schilder ook dichter was, John William Waterhouse en Sir Edward Burne Jones. Maar er zijn ook vele anderen die de meest prachtige dingen schilderden. 

Dante Gabriel Rossetti: 

The Blessed Damozel

Veronica Veronese

Study for the Bower Meadow

John William Waterhouse:

Lamia

Nymphs finding the head of Orpheus

Psyche opening the Golden Box

Sir Edward Burne Jones:

The Golden Stairs

The Last Sleep Of Arthur in Avalon

Sleeping Beauty

Een volgende keer meer en andere Pre Raphaelite schilders. 

© KH