Showing posts with label inspirational. Show all posts
Showing posts with label inspirational. Show all posts

Friday, 1 January 2016

Out with the old, in with the new


A new year a new beginning. I never make new year's resolutions but I have decided I will make some changes regarding this blog. I hardly blogged anymore, it felt like I was making 'rounds' with every themed day. It is not how I like to see my blog. I will keep my quotes and music theme but for the rest I will stop that.

As for the resolutions, last year I have started for myself to eat more healthy, to eat differently. The only thing missing for myself is being more mindful, becoming more mindful. Meditating, becoming Zen, however you want to call it. I feel restless a lot of the time, inside. I do want to change that. I do for a long time, it's not necessarily a resolution of sorts.


So for what better way to start fresh this year with a new day a new beginning on working on myself. To better myself as it were. I was doing that a while back or I was trying to anyway but sometimes life throws you back a few steps only to come back stronger and more determind.
I am a firm believer that you can make a new beginning every day, that you don't need a new year for that. But having said that, with a date on your blog posts, it is kind of a journal you're keeping, it is maybe a bit easier to start changing things in a new year.

So hopefully the people reading my blogs will keep doing so even though I am changing my themes. I hope I will have something worth reading for everyone.

I wish everyone a very happy 2016 and may this year bring you peace within.

Love Kati xxx

© KH

Monday, 30 March 2015

Identity







Many times I've written about reflection of self on this blog, of working on finding your true self or about finding out who you really are or what you really want in life.
This morning as I was heading out the door of the place I was working at, the lady just flipped on the tele and I saw Stedman Graham talking about the very same thing. Stedman Graham, who most of us know as partner of Oprah Winfrey, was very inspiring in the very few minutes I heard him talk. So I looked it up just now and what I read is the very same thing I always talk about here on my blog (missed that opportunity to sell a book ;) )

Stedman says;

Part of what makes us human is our ability to be aware of our own existence, to both live and to reflect on our own lives.
It is this capacity for self-awareness that allows us to see our authentic selves and build our own identity, rather than letting others dictate who we are and what we do with our lives.
Inevitably, however, the stresses and routine of daily life can get in the way of this self-reflection. We become caught up in the task of getting through the day—in surviving—to take time to cultivate that awareness.
But with the development of a strong sense of who we are and what we want to do in life, we naturally begin to take agency in our lives, and become successful no matter what challenges life presents.

Isn't that the very same thing that I'm talking about blog after blog after blog? Only he takes it a lot of steps further of course (he's looking at a much bigger picture, I would be satisfied with my own developement) The stresses of daily life that are keeping me from my own personal development and identity? Of course I feel that it can't all be blamed on the daily stresses. You have to be strong enough to not let them get you under and stress you out, but even so; it is a struggle not to. There are always people who are labeling you or who want to dictate what you should or shouldn't do.



Maybe that's why I've become a bit more on my own the last couple of years, not so much on my own as that I keep away from large groups of people, or family members or so called friends. I don't care anymore. Most times it had been a one way street anyway and who needs that? I just want to be in the comfort of my own home with my own family and not be bothered with their opinions. It sometimes feels like I'm anti-social, I'm not though, (feeling very socialy active on Twitter every day!) I just can't be bothered with the drama and the interfering of my life anymore.

I really want to find myself again, find my own Identity. I think I have or I'm on the way of finding it, but I let myself be stressed way too much. I'm surely but very slowly come to realize that I'm the only one who can change that part of my Identity; the stressing needs to go. It's bothering me enormously. I've started to eat more healthy now time to behave more healthy and find my true self.

© KH

Tuesday, 23 July 2013

Aftellen

http://philstubbsquotes.files.wordpress.com/2013/01/next-vacation.jpg?w=500

Aftellen, dat is wat ik al weken doe. Niet dat ik zoals hierboven in de quote, ik een 'crappy' baan heb, helemaal niet. Maar ik merk wel dat ik heel erg aan vakantie toe ben. Ik werk ook maar parttime dus op zich lekker veel vrije uren.

Ik merk het overigens wel om me heen, mensen die een baan hebben waar ze zich niet lekker voelen. En zich dan verheugen op die paar weken vrij. De rest van het jaar zit je dan toch weer bij zo'n baas te kijken. Het heeft mij ook jaren gekost voor ik zover was overigens. Het kan dan wel zo zijn dat het geen waanzinnig goed verdiende baan is, maar ik ben er gelukkig mee, met mijn oudjes. Dat geluk, zo besefte ik van de week, wordt alleen maar versterkt doordat ik ook al 6 jaar op 2 adressen kom en daar zogezegd 'kind aan huis' ben, al moet je toch een soort van afstand blijven bewaren. Trek je de deur dicht, moet je ook de eventuele problemen daar laten, achter die deur. En dat valt echt  niet altijd mee.

 https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/p480x480/935912_595302543842700_1250660818_n.jpg

Een leven creëren waaruit je niet hoeft te ontsnappen is overigens makkelijker gezegd dan gedaan. Er spelen natuurlijk vele factoren mee. Je hebt het niet altijd zelf voor het zeggen. Je woont en leeft met meerdere mensen in 1 huis, je werkt met meerdere mensen, in je leefomgeving wonen mensen die je al dan niet mag. Je kunt niet alles wat je niet aanstaat weg bonjouren tenslotte. Zo werkt het niet. Je zult zelf een manier moeten vinden daarmee om te gaan.
Ik ben steeds voornemens te gaan mediteren. Meer te schrijven, te tekenen. Maar waarom ben ik dan zo verdomde kritisch op mezelf dat ik wat ik ook teken of schrijf steeds maar weer niet goed genoeg vind?
Het schrijven daar ben ik alweer mee begonnen, en is al aan een revisie toe. Tekenen ook en ja het ontspant, maar zodra ik bezig ben vind ik het alweer niet goed genoeg meer. 'Vroeguh' was het veel beter. Je moet zoiets toch onderhouden. Ik 'heb' het niet meer in de vinger, die ook niet zo best meer lijken, die vingers dan.

 http://live.regnumchristi.org/wp-content/uploads/2012/10/red-moon.jpg
Nee geen foto van mij, was t maar waar




Gisteravond was er een pracht van een maan. Ik pakte mijn camera met statief en wilde daar eens op oefenen met mijn camera. Het lukte niet. Manlief had het ding al uit mijn handen genomen om te kijken wat er dan mis ging. Weg was mijn lust meteen. Dan niet. Doe jij het toch lekker. Het lukt toch niet, niets komt goed uit mijn handen. De hitte? (Laat het afkoelen!) De broodnodige vakantierust? Geen idee, maar dat de emmer ondanks de droogte tegen overlopen aanzit moge duidelijk zijn. En dat heeft in mijn geval niets met werk te maken, maar gewoon met mijn eigen vel... en daar niet lekker in zitten.

De stapel boeken ligt al te wachten net zoals een aantal kozijnen en deuren die geschilderd moeten worden, als ik daar zin in ga krijgen dan, anders niet... Het is tenslotte vakantie. Nog 4 dagen, maar eigenlijk nog maar 2 ochtenden werken. Dus waar heb ik het over!?
Ik ben al een klein beetje begonnen, met genieten, vooral 's morgens vroeg als het nog lekker koel is en stil:

Genieten

Genietend buiten
Zittend in de vroege ochtend
Bakje muesli met yoghurt
Bessen en aardbeien
Koele zomerbries
Rust
Stilte
Alleen de zwaluwen
Die scheren door het zwerk
Het zacht zoemen van
Hommels en bijen
Die mijn bloeiende oregano
Verblijden met een bezoek
Hap muesli met bes en aarbei
Ik sluit mijn ogen
Laat mijn zintuigen werken
Mijn smaakpapillen maken overuren
Ik slaak een zucht
De zon piept tussen de bladeren
En dan moet de vakantie
Nog beginnen

© KH

Friday, 28 June 2013

Kunst op vrijdag: William Turner

Een nieuwe rubriek op mijn blog. Ik hou enorm van kunst, met name de schilderkunst en ik wil daar op mijn blog eigenlijk wat meer aandacht aan schenken. Dus vanaf nu elke vrijdag een blog over een schilder.

Deze week William Turner. Ofwel: Joseph Mallord William Turner (1775-1851) was een Engelse landschapsschilder.

 http://hoocher.com/Joseph_William_Turner/Self_Portrait_Turner_ca_1799.jpg
Self portrait

Turner werd beroemd als schilder van licht en sfeer in een tijd, dat een academische benadering nog populair was. Hij was een voorloper. Turner was één van de belangrijkste kunstenaars van de Engelse romantische school. Aanvankelijk was Turner werkzaam als topografisch tekenaar en bezocht hij de Koninklijke Academie. Op zijn reizen door Engeland schetste Turner stadjes, gebouwen en landschappen.
De belangrijkste thema's van William Turner waren landschappen, zeegezichten en bijbelse en geschiedkundige voorstellingen.

Toen Turner overleed liet hij zo'n 300 olieverfschilderijen, duizenden aquarellen en tekeningen en een groot fortuin na. Zijn schilderijen vervielen aan de Britse overheid. Turner's schilderijen zijn tegenwoordig te zien in de Tate Gallery in Londen.

http://michelangelo.pixel-online.org/data/artist/103_Fishermen%20at%20Sea.jpg
Fishermen at sea

 http://uploads6.wikipaintings.org/images/william-turner/dutch-boats-in-a-gale.jpg
Dutch boats in a Gale

http://uploads1.wikipaintings.org/images/william-turner/rainbow.jpg
Rainbow

 http://en.wahooart.com/Art.nsf/O/6E3TLB/$File/William+Turner+-+Chichester+Canal+.JPG
Chichester Canal

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/35/Turner_Buttermere_Lake_with_Park_of_Cromackwater.jpg
Buttermere Lake with Park of Cromackwater

http://bestartpainting.com/UploadPic/Joseph%20Mallord%20William%20Turner/big/The%20Burning%20of%20the%20Houses%20of%20Parliament.JPG
The burning of houses of Parliament

http://www.artble.com/imgs/c/d/1/98090/the_shipwreck_of_the_minotaur.jpg
The Shipwreck


http://www.tate.org.uk/art/images/work/D/D24/D24666_10.jpg
The Scarlet Sunset

© KH

Wednesday, 5 June 2013

WC Doe Boek

http://www.airmagazine.nl/air/wp-content/uploads/2011/11/Photo_wc_doe_boek-KLEIN.jpg

Vroeger thuis hadden we in de wc de boekjes van Max Tailleur in de wc hangen. Zijn moppen hingen niet alleen bij ons in de wc maar bij menige Nederlander. Ikzelf ging als kind al met een boek naar het toilet. Jong geleerd oud gedaan denk ik, want ook nu nog moet ik met een boek richting wc als de nood hoog is.

Sinds mijn val in Londen is ea ontregeld. Volgens mijn osteopaat kan dat door de val komen, maar de overgang zal er ook wel mee te maken hebben. Ik eet meer vezels, heb lijnzaad door mijn muesli 's morgens en bezocht de site van de Maag lever darm Stichting na een alarmerend bericht op Editie nl dat er meer gevallen van darmkanker in Nederland bijkwamen. Mijn vader is overleden aan de gevolgen van deze ziekte vandaar. Daar geen angst in boezemende teksten maar een grappige site eigenlijk met een heuse poep checker (ik verzin het niet), poep tweets en allerlei andere wetenswaardigheden over het belang van goed poepen. Ook kan je er een wc doe boek bestellen. Dat boekje is in samenwerking met het maandblad Flow gemaakt. Ik heb het meteen besteld en je steunt er uiteraard de Maag Lever Darm Stichting mee.

http://www.1stuniquegifts.co.uk/blog/wp-content/uploads/0-020-reading-room-plaque.jpg

Het is een grappig boekje met stickers (na het plassen handen wassen) puzzels, recepten (goed eten voor goede ontlasting) opdrachten en blog ideeën (365 dagen projecten) en nog veel meer te lezen en jawel! Ook een klein boekje achterin met Max Tailleur grappen!

Heeft het al geholpen? Nee dat nou weer niet! Ik heb gezellig zitten lezen, ideeën opgedaan voor mijn blog, maar tot wat anders, dat waar je daar voor komt uiteindelijk, heeft het nog niet geleid. Misschien toch teveel afleiding?

http://i.ebayimg.com/t/REPLACING-THE-TOILET-ROLL-FUNNY-TOILET-WALL-ART-QU012-/01/!CD4JU+QBmk~$(KGrHqEOKnQEz0C1wSekBNQDwPYKng~~_35.JPG

© KH

Monday, 20 May 2013

Kleine stapjes

“No amount of self-improvement can make up for any lack of self-acceptance.”

- Dr. Robert Holden
http://www.vitsaf.org/wp-content/uploads/2012/02/Self-acceptance.jpg

Elke week krijg ik de nieuwsbrief van TinyBuddha in mijn mail en die kijk ik dan even vluchtig door. Maar deze week zag ik iets voorbij komen wat mijn aandacht trok. 3 principles for accepting yourself and being authentically happy

De bovenstaande quote komt daar ook uit en die raakte me weer diep. Hoe ik ook bezig ben de laatste paar jaar met mezelf te verbeteren en te veranderen: Het accepteren van mezelf en nog erger, het houden van mezelf, lukt me maar niet. Kennelijk zit het ergens er diep in gehamerd: het niet goed genoeg zijn. Door wie en waarom is ook mij niet duidelijk. 

Ik ben te dik, laten we dat dan maar eerst eens uit de weg ruimen. Ik verberg dat door mezelf een air aan te meten of eigenlijk meer het weg te lachen. Lollig te doen. Valt het dan minder op? Nou dat waarschijnlijk niet, the elephant is still in the room, maar er wordt niet meer zoveel over gesproken. Negeren die handel. Iemand zei ooit eens tegen mij: Jij blijft zo dik omdat het je bescherming is. Dan hoef je niet over al het andere na te denken wat je raakt, je daar niet (geestelijk) mee bezig te houden. En misschien is dat ook wel zo. Die bescherming dan. Putting up a brave front, so to speak. Soms weet ik de dingen nu eenmaal beter in het Engels te verwoorden dan in het Nederlands. 

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZeAsSK5LyqVp3-WY80aO0-McF1BTBGLal4hNI82vvF_bD78AFXBs-uM2_eKsiuv8GaR6salzXKQw6QyteSKc4d0wr-0a7ihAKmwjHXsVykGz6onIJge27y_g6Yoj4H1Gc4wPe3kA_LXbA/s1600/selfacceptancedef.gif 

Maar mezelf accepteren zal ik toch gaan moeten leren: Met al mijn gebreken. Van mezelf houden, is dan in mijn ogen stap 2. Al roep ik in al die blogs nog zo hard: Je kunt niet verlangen van iemand dat ie van je houdt als je niet eerst van jezelf houdt... het is en blijft een lastige als er dagen zijn dat je niet om kunt gaan met de lichamelijke ongemakken van gewrichten die het laten afweten, Frozen Shoulders, enkels die zeggen: draag jij zelf dat gewicht maar, ik kap ermee. En wat dies meer zij. 
Ik kan ook niet meer de schuld bij mijn moeder neerleggen wat ik vroeger maar al te graag deed. Ik ben 45, tijd om de schuld geheel en al zelf op me te nemen. Maar er iets aan doen, dat is en blijft een lastige...
Ik ben lui, aartslui wel te verstaan en ik weet het ook nog maar al te goed. 
Gisteren zijn we met het mooie Pinksterweer naar het bos gelopen. Nu we geen auto meer hebben kunnen we niet meer elke zondag naar het bos rijden en daar een eind gaan wandelen, dus het was lang geleden. Met al die kwaaltjes die opspelen verzon ik ook keer op keer excuus na excuus. Maar als ik eenmaal loop, vind ik het heerlijk ook! Waarom dan al die smoesjes!? Ik snap mezelf minder en minder. Laat staan dat ik mezelf accepteren kan. 

Laten we wel wezen, ik zit met mezelf een beetje in de knoop. Dat 'putting up a brave front'.. .daarmee zit ik er niet eens zo heel ver naast. De buitenwereld ziet een hele andere ik dan dat ik zie als ik naar mezelf kijk. 
Ik zie een vrouw die last heeft van haar opvliegers, worstelt met haar emoties en overgewicht en een innerlijke strijd aan het leveren is waar ze voorlopig nog niet klaar mee is. De buitenkant ziet een altijd vrolijke en opgewekte ik, die altijd lacht. Zoek de verschillen. Natuurlijk worstel ik niet altijd, maar veel wel. 

Small steps, kleine stapjes, met kleine stapjes moet je beginnen...



Beter eten, meer bewegen, en me beter voelen. Kijken naar wat ik heb, niet naar wat ik niet heb.
Ik heb mooi haar, mooie ogen, dat is alvast iets, dat slanke lijf hoef ik niet te krijgen, maar wel betere conditie en minder last van mijn gewrichten.
Elke dag bewegen, en aardiger voor mezelf gaan zijn.

Zie? Ik voel me meteen al een stuk beter! :-)

http://25.media.tumblr.com/tumblr_m4w9b4rtrk1r63udgo1_500.jpg

© KH

Monday, 18 February 2013

Rumi


Jalal al-Din Rumi, die in het westen Rumi wordt genoemd, werd geboren in Balkh op 30 september 1207. Balkh, gelegen in het huidige Afghanistan, was destijds onderdeel van het Perzische rijk en een belangrijk centrum van Perzische cultuur. Zijn eigen naam was Mohammed met de titel Jalal al-Din ofwel heer. Hij was een dichter en een  leidende figuur van de soefibeweging.

Hij is een van de mensen die mij inspireren en troost geven: 

De hele dag kan ik aan niets anders denken,
Elke nacht vraag ik me af:
Waar kom ik toch vandaan
En wat moet ik doen? 

Ik zou het echt niet weten. 
Mijn ziel komt van een andere wereld, 
dat weet ik zeker.
Even zeker als ik voel, 
Dat ik daar ook zal eindigen. 

Rumi

Waar pijn is zullen genezingen volgen; 
waar armoede is zal rijkdom volgen.
Waar vragen zijn zullen antwoorden gegeven worden; 
waar schepen zijn, zal water stromen.
Besteed minder tijd aan het zoeken naar water en verwerf jezelf dorst!
Dan zal er overvloedig water stromen van boven en van beneden. 


Rumi





© KH

Wednesday, 19 December 2012

Zoekt en gij zult vinden

Not all those who wander are lost - J.R.R. Tolkien
 

Vanmorgen, tijdens mijn ontbijt, las ik in de laatste nieuwe Flow over kaartlezen en het huidige 'kaartlezen' namelijk de navigatie. Niemand die meer kaart leest eigenlijk. Daarom zijn er kennelijk heel wat mensen die de kaart als kunst gebruiken en er hun eigen draai aan geven. Leuk, dacht ik, want wat zonde eigenlijk dat het kaartlezen dreigt te verdwijnen.



Ikzelf gebruik altijd nog naast de navigatie een kaart. Niet voor korte routes maar als wij op vakantie gaan altijd. Ik heb zelf geen rijbewijs maar Lief die rijdt dan, en ik zit ernaast met de Michelingids op mijn schoot. En ik kan zeggen dat 9 van de 10 keer de navigatie ons een heel andere kant op wil sturen dan dat ik op wil of dat de kaart zegt dat we op moeten. Vooral in Schotland heb ik gemerkt dat die navigatie totaal niet werkt! Die kleine weggetjes daar staan vaak niet op een navigatie! Maar wél op de kaart! Mits je een goeie hebt dan. De mythe dat vrouwen geen kaart kunnen lezen gaat bij mij in ieder geval niet op. Ik kan het wél! Als ik ze niet uit het raam laat waaien dan, wat gebeurd is onderweg naar Italië, en wij in Zwitserland reden. Ik draaide de ANWB kaart om en whoesh, daar ging hij, zo uit het raam. Het was een stikhete zomerdag, we reden in een zwarte Opel Omega zonder airco, dus die ramen open moest wel. Navigatie bestond toen nog helemaal niet.



Niet altijd gaat dat goed overigens, én navigatie én kaartlezen. Lief kan soms eigenwijs zijn. "Ja maar Gerard (die van ons heet Gerard, de stem die wij gedownload hebben had die naam, die vrouwenstemmen zijn zo irritant!) ja maar Gerard zegt dat we hier af moeten". Nee we moeten daar helemaal niet af, de kaart geeft iets heel anders aan. En omdat het vakantie is, en we tijd genoeg hebben, doen we soms Gerard's zin. Gelukkig krijg ik altijd weer gelijk. Niet alleen ik, Michelin ook, of de ANWB, ligt eraan wie ik op dat moment op mijn schoot heb liggen. Niet alleen in Schotland maar 2 jaar geleden in Frankrijk ook. De navigatie is niet heilig. De kaart is vaak nog het beste. Jammer alleen dat iedereen zich zo blind staart op die navigatie alsof die alwetend is.



Borden lezen, kaart lezen, ik doe het allemaal, zélfs de weg vragen als het moet. Mannen niet. Zelfs Lief niet! Wat mij zeer verbaasd eigenlijk. Lief is geen -stoere-ik-doe-het-allemaal-zelf-wel-en-ik-heb-geen-hulp-nodig-man-. Nee, Lief is een hele zachtaardige, sla nog geen vlieg dood, man. Heel anders dan mijn ex, gelukkig maar! Wij houden van dezelfde dingen, van dezelfde landen en reizen en nu het er even niet inzit, dat reizen, reizen we gewoon virtueel. "Waar zou jij nou nog eens heen willen? Wat zou jij nou nog eens echt willen zien? Toch weer de UK? Schotland? Alle Counties van de UK zien?" Wij weten het wel.
Gelukkig is er voor Lief weer zicht op werk, nog heel even afwachten en hopelijk zien wij ons geliefde land dan ook weer snel, tot die tijd genieten wij nog online van mooie beelden. En dan, ooit weer, rijden wij door dat mooie land, hij met de navigatie, ik met de kaart op schoot.

Wil jij ook genieten van die mooie kaarten? Kijk dan ook op de site: http://www.theydrawandtravel.com

© KH

Tuesday, 27 November 2012

Gewoon 'nee'.

“If you reflect within yourself and find nothing to be ashamed of, how could you have anxiety or fear.” Confucius

 Bridge, Water, Sun - Truth

'Nee is ook een antwoord', zei mijn zwager ooit tegen mij. En ik dacht: Je hebt gelijk, maar wat is dat lastig om dat tegen iemand te zeggen, gewoon nee. En dat terwijl ik zo vaak tegen mijn eigen, zeer drukke moeder, zeg: 'Mam, zeg nou eens gewoon nee tegen iemand!'.

We zijn vaak zo druk bezig met van alles en nog wat, en we moeten zo veel van onszelf dat we niet vaak stil staan bij wat we nu eigenlijk zelf willen. Of kunnen. We luisteren niet meer naar ons eigen lichaam.
En vooral dat laatste merk ik de laatste maanden. Het niet naar mijn eigen lichaam luisteren breekt me op.
Vandaag is een deel van mijn collega's en mijn baas naar Utrecht. Er is een manifestatie om te demonstreren tegen de bezuinigingen in de thuiszorg. Mijn baas had mij dit al verteld en zou een mail sturen. Die mail zal ik best ontvangen hebben, maar omdat ik mijn (supertrage) laptop onlangs opgeschoond had, kon ik niet meer op de werk mail. Gebruikersnaam kwijt. Baas gemaild, maar het duurde tot vandaag voor ik antwoord kreeg. Meteen liep ik me druk te maken. Ik heb diverse mailtjes gemist: Het mailtje van de manifestatie, de mail van de vakantie volgend jaar die ik al voor 15 november in moest leveren (ik blijf dat idioot vroeg vinden, maar goed)
Zoekend door die mails bedacht ik me ineens:  Waarom maak ik me daar nou druk over? Ze weten dat ik er niet in kon. 1 mail aan de baas en ik kan vast wel mijn vakantie wat later doorgeven. En die manifestatie, wil ik daar nou echt bij staan? Ja natuurlijk is het ontzettend belangrijk, maar kan mijn lijf dat op dit moment aan? Het antwoord was al heel snel: Gewoon nee.



Mijn collega's uit het hele land kunnen het vast wel zonder mij redden. Mijn cliënten echter vinden het niet fijn als ik er niet ben. En ik ben er gewoon altijd. Maar als ik niet genoeg aan mezelf denk, dan gaat het vandaag of morgen mis. Dan gaat het mis met mijn gewrichten die zeer doen.
Dus ik moet nu even meer aan mezelf denken en gewoon nee zeggen. Ik moet accepteren dat het er allemaal bij hoort, bij waar ik nu in zit. Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet wat aan doen kan. Wat meer bewegen, of wat minder achter de pc, die tijd die ik achter de pc zit, beter in delen.
Ik kan niet alles, en dat hoeft ook niet. Ik moet wat realistischer zijn in wat ik wel en niet kan met mijn frozen shoulder. Ik kan wel doordraven bij mijn cliënten maar zij hebben er ook niks aan als het straks niet meer gaat. Doseren dus.

Ik hoop wel dat die manifestatie wat oplevert. Want zeg nou zelf: Ouderen die geen thuiszorg meer gaan krijgen, dat kán toch echt niet! Wie moet het dan doen?

© KH


Wednesday, 19 September 2012

Ganesha


Met mijn verjaardag kreeg ik een beeld van Ganesha voor in de tuin. Mijn tuin Boeddha was helaas helemaal verpulverd en kon dus duidelijk niet tegen de diverse weersomstandigheden. Dit beeld zag ik staan en ik was meteen verkocht. Mijn zus en moeder gaven het mij voor mijn verjaardag.



Wat is nu eigenlijk de precieze betekenis van Ganesha en waar komt het vandaan?

Betekenis van Ganesha, 

hij is dé opruimer van opstakels in het leven...

Een Ganesha is een Hindoestaanse Godheid met een olifantenhoofd !
Hij neemt hindernissen weg, is de opruimer van obstakels in het leven… en is de beschermheilige voor reizigers.
Hindoes bidden tot Ganesha voor ze aan iets nieuws beginnen, of wanneer ze gaan verhuizen.
Ganesha is de zoon van Shiva & Parvati.
Ganesha wordt meestal afgebeeld met een dikke blote buik, een rat aan zijn voeten,is ook zijn persoonlijk vervoersmiddel.
Ook heeft hij tussen zijn ogen, boven de slurf, een symbool dat op een “ 3” lijkt,
het symbool voor Aum / Ohm : de klank ( vibratie ) waaruit het heelal is ontstaan, ook bekend als hét spirituele teken.

Ganesh is de zoon van 2 grote almachtige goden, zijn vader is Shiv Shankar ( ook wel bekend als Shiva ),
en zijn moeder Prawati ( ook wel bekend als Laxmi ). Zijn vader had heel veel dienaren, die hem dienden.
Op een dag wilde Prawatie gaan baden, en gaf een dienaar de opdracht om niemand toegang te geven aan
hethuis. Maar toen Shiv thuis kwam, zij hij tegen zijn dienaar, hoe kan je mij niet toelaten, je dient mij.

Prawati wilde graag iemand die haar diende, en heeft toen Ganesh gemaakt, uit het stof van haar
lichaam, en door gebed is hij tot leven gekomen. Ganesh was een echte kwajongen, en hield de dienaren
van zijn vader vaak voor de gek. Shiva was vaak weg van huis, en wist niet van het bestaan van
Ganesh zijn zoon. Op een ochtend zei Prawati tegen Ganesh, ik ga baden, laat je niemand toe
tot het huis? Waarop hij antwoordde dat hij zijn moeder zou gehoorzamen.
Toen Shiv thuis kwam, en het huis wou binnentreden, hield Ganesh hem tegen, zo ontstond
er een gevecht, en heeft Shiv hem met zijn almachtige wapen onthoofd.
Vele goden kwamen bijeen, Prawati huilend van verdriet om haar zoon, vroeg aan Shiv om haar zoon tot
leven te brengen, omdat haar leven weinig zin meer had.

Haar zusje Dewi, zei tegen Shiv, dat hij haar wens moest verhoren, omdat de kwaadheid en het
verdriet in haar, de aarde zou doen vernietigen. Uiteindelijk gaf Shiv zijn dienaren de opdracht om het
hoofd van een kind mee te nemen dat ze zouden vinden waarvan zowel de moeder als de kind lagen te
slapen, maar waarvan de moeder het hoofd niet naar het kind gericht was.
Zo kwamen ze vele dieren tegen, tot ze een olifanten moeder en kind tegen kwamen, waarvan de
moeder wegkeek van het kind. Ze kwamen terug, en Shiv zei verontwaardigd dat het niet het hoofd
van een menswas, maar er was geen tijd te verliezen. Ganesh kwam tot leven, en Prawati was bang
dat haar kind gepest zou worden, maar de goden besloten hem te zegenen.

Hij kreeg van een god de zegen, dat als mensen hem zouden aanbidden hij hun voorspoed zou brengen.
Hij kreeg de zegen dat mensen hem zouden aanbidden als ze zouden verhuizen, of iets nieuws zouden
gaan doen. Hij werd gezegend, dat als men hem zou aanbidden, hem zoetigheden en laddoe's
zouden moeten schenken. Vandaar dat Ganesh bekend staat als een zoetekauw, maar vooral om het
respect dat hij voor zijn moeder heeft, in zijn visie staat een moeder boven een vader,
iets wat in vroegere tijden niet gebruikelijk was.


© KH

Tuesday, 14 August 2012

Jezelf aarden


Nu is het nog rustig en heb ik nog vakantie, maar als straks de hectiek van de dag/week weer begint wil ik weer rustpunten zoeken, houvast hebben. Ik las laatst iets over jezelf aarden. In onze Westerse wereld en samenleving is ons dat nooit geleerd. We worden in wandelwagens en in schoenen gestopt voor we leren op blote voeten de grond te raken en ons te aarden in feite. Aarden is niets meer dan dat: Contact maken met de aarde, goed contact maken, jezelf gronden, stevig op de grond staan, de energie van de Aarde voelen. 
Een goede aarding betekent fysiek geen onnodige spanning in je spieren en in je hoofd.


Oefening: 

Adem bewust in en laat de adem doorgaan naar je buik en blaas bewust uit.
Doe je schoenen en sokken of kousen uit en ga met de blote voeten iets uit elkaar op de grond staan. Lukt het staand niet, ga dan zitten op een stoel met en rechte rugleuning, waarbij je jouw lichaam zo recht mogelijk houdt. Het werkt niet zo krachtig als wanneer je gaat staan, maar indien je dit niet kunt, is dit het beste alternatief. Kies geen vloerbedekking maar een gladde ondergrond. Het beste kun je het op steen doen, of buiten. Sluit de ogen, maar als je denkt je evenwicht te verliezen, kun je ze beter open houden. Concentreer je nu op de voeten, met name op de chakra’s. Deze chakra’s zitten net als bij de handen in het midden onder je voet. Adem nu eerst diep in en stel je voor dat je heel veel energie tot je neemt. Adem nu diep uit en pers met je gedachten de lucht door je voeten de grond in. Doe gerust alsof dit veel kracht kost en laat je lichaam helpen met kracht de adem de grond in te duwen. Visualiseer eventueel dat er wortels uit je voeten de grond ingroeien, of dat er een enorme lange aardebuis de grond in schiet. Duw met het uitademen meteen alle spanning, pijnen en verdriet de grond in. Alles dat je kwijt wilt, duw je met je uitademing enigszins met kracht de grond in. Herhaal dit een aantal keer. Na een poosje zul je merken dat je lichaam en vooral ook je voeten, zwaarder aanvoelen. Alsof je een beetje aan de grond vast kleeft. Ervaar die gevoelens. Voel hoe ontspannen je nu bent en hoe licht doordat alle zorgen even weg zijn en hoe stevig je met je beiden voeten op de grond staat. Voel het contact met de aarde.
Wil je het liever met behulp van de natuur doen, gewoon omdat je bijvoorbeeld moeite hebt met het visualiseren of omdat je het gewoon prettiger vindt, zoek dan een boom op en ga met je rug tegen de boom aan staan en doe dan deze oefening, waarbij je de armen achterlangs om de boom heen slaat. Het zult aan gaan voelen alsof je één bent met de boom, waarbij ook jouw wortels ver de aarde in gaan.

Verder is het belangrijk dat je je eigen grenzen bepaald als straks na de vakantie het 'gewone' leven weer begint. Dat je je niet laat verleiden door anderen als ze bijvoorbeeld zeggen: 'Ja maar als jij het niet doet, doet niemand het.' of: 'wil jij dat doen voor me, je kunt dat zo goed'. Bepaal je eigen grenzen, hoor de alarmbellen als ze afgaan en luister naar je eigen lichaam en je intuïtie. Nee zeggen is niet erg. Of zoals mijn zwager mij wel eens vertelde: 'Nee is ook een antwoord'. Soms heb je gewoon meer tijd voor jezelf nodig en daar is helemaal niets mis mee. 



Voor meer oefeningen: 

© KH