Als kiespijn...

Wat kan een mens toch blij zijn als er geen pijn is! Al een tijdje liep ik rond met vage, zeurende klachten bij een kies. Maar aangezien ik toch op controle moest, wachtte ik daarop. Maar die controle kwam er niet, want een van mijn kiezen brak ineens af. Dus in plaats van controle werd dat; kies repareren. Och, die controle kon over een half jaar ook wel. 'Kom maar als de pijn erger wordt', zei de tandarts nog. 

Nog geen twee weken later hield ik het niet meer van de pijn. Ik kon geen warm drinken of eten meer velen, alleen koud (wat normaal juist heel vervelend is!) en met koud water spoelen tegen de kies of kiezen aan. Brood eten ging goed maar ook alleen maar aan de andere kant. Dus uiteindelijk maar gebeld voor een afspraak want zo werken ging ook niet. 
Ik kon tussendoor komen en vorige week donderdag stond de afspraak, woensdag werd ik gebeld of ik al kon komen, dan keek de tandarts eerst voor hij donderdag zou gaan beginnen. 
Prima, hoe eerder hoe beter. Het werd (natuurlijk) een wortelkanaalbehandeling. De tandarts begon vast en zou het donderdag afmaken. De pijn zou niet weg zijn, maar wetende dat het donderdag wel zou zijn hielp al. Geen pijnstiller hielp overigens meer. Ik had mijn cliënten al verschoven naar vrijdag want dan zou het wel verholpen zijn. De tandarts maakte de behandeling af donderdag en ik ging eerst nog werken, want verdoving dus geen last ergens van. Daarna thuis toen de verdoving uitwerkte, verging ik nog van de pijn. Onbegrijpelijk, hoe kon dat? Hij had toch echt de kies gefixt? 

Vrijdag ging ik werken, zover dat ging, water in mijn mond, want anders hield ik het niet uit. Mijn laatste cliënt stuurde me naar huis; dat gaat zo niet, bel de tandarts maar. 

Tja, die is er niet, die is vrij. Voor spoed moet je naar Den Bosch. Wat? Hoezo? Is er hier niks dan? Ik heb geen rijbewijs, wij hebben niet eens een auto. Toen ik rond ging bellen naar een tandarts die me wel kon helpen zei er eentje (een assistente want veel kleine praktijken zijn blijkbaar dicht op vrijdag); misschien een grotere praktijk?

Ik die gebeld en gelukkig wilde daar een tandarts mij tussen zijn eigen cliënten helpen, maar ik moest wel gelijk afrekenen want hij was niet mijn eigen tandarts. Ik ben toch niet meer verzekerd (vanaf volgend jaar dus weer wel, dat snap je!) dus ik moet het toch al zelf betalen. 
Sowieso een verademing met mijn eigen tandarts; goeie vent, maar deze stopte niet voor hij alles had afgehandeld in 1 behandeling! Ik kwam om half 2 en ging pas weg om half  5! € 500 armer maar wel alles opgelost! En geen pijn meer! Het bleek dat de kies naast de andere behandelde kies ook een ontsteking had, maar daar zit een kroon op dus daar ben je niet zomaar doorheen. Drie kanalen werden netjes schoongemaakt, foto's gemaakt en gespoeld. 

Het is zo fijn om gewoon geen pijn meer te hebben! Heerlijk! 

En misschien stap ik nog wel over naar die andere tandarts ook, de mijne gaat toch binnenkort met pensioen. 

© KH

Holding onto pain

Everyone has a different past but somehow I think that most people, how different their past is, can relate to what I'm about to describe.
From my personal experience I have found that no matter how many times you've been happy in the past, or no matter how many positive things have happened you tend to remember the negative things more. Why do we do that? Most certainly the good things that have happened in our lives are worth it to be remembered too. They most times outweigh the negative things but still we experience the bad, the negative things in such a way that they are remembered better. Loss, friends who leave us, relationships break-ups, divorce, you name it or it has happened to me, and I'll bet it has happened to you as well. But the fun times, the happy times, the great hollidays, the laughter, the hugging, love, what is it that we release these memories and have sleepless nights over the negative ones? It's the worst thing we can do for our peace of mind!
It causes more harm than good and why? For me it even causes overthinking things.

Three ways that holding onto the pain are causing more pain;

1. You blame yourself. 

I did this after I got a divorce. It's a classic. You blame yourself. No matter what you're worrying about; the 'could've, should've, would've'. When that comes in the picture you know you're in trouble anyway. You know you're too late to do anything about it so stop doing it! Easier said than done I know! Deep down you know that everything will be alright one day, someday somehow. If you only give yourself time to heal. Not dwell on bygones.

2. You think you can change it. 

Hello, McFly! It's the past! Unless you have invented a timemachine or can borrow the one from 'Back to the Future' you can't go back to the past. What's done is done.
My life's motto is; Everything happens for a reason. I firmly believe in that. We may not ever know what the reason is but that there is a reason for it I am sure of.

3. You don't allow yourself to grow from it. 

Everything that happens to you, happens for a reason I said that already. You learn from it, you grow from it. You get wiser so to speak. So if you constantly carry your hurt around with you and keep dwelling on it you don't grow, it is holding you back from growth, from moving on. Maybe you don't want to move on, or don't want change. I am the first one to admit I don't like change much either. But without change no growth. Without change there would be no butterflies.
You have to let go of your past so that your past can turn into a fond memory, one that you can remember one day and think; I did good, I had made the right choices in life.

© KH