Wednesday, 24 April 2019

Wednesday Wisdom; tevredenheid


Laatst was het weer op tv; een of ander item over mensen in Amerika die leefden in een gebied waar anderen meer verdienden en waar het leven zo duur was dat zij niet rond konden komen van hun normale, modale salaris. Het gaat (vooral in Amerika maar hier ook steeds meer) alleen maar om meer, meer, meer verdienen. Alles wordt duurder maar naar de mensen die het minder hebben, minder verdienen wordt zelden gekeken. Maar wát nou als het eens omgedraaid wordt? Wat nou als je eens tevreden gaat worden met wat je hebt? Gewoon simpelweg tevreden. Niet meer elk jaar op vakantie moeten, die nieuwe auto willen hebben en altijd maar meer, meer, meer moeten hebben. 

Doordat mijn lief werkloos werd een aantal jaar geleden moesten wij onze Volvo verkopen, het ding was ontzettend fijn maar een enorme kostenpost. De caravan moest daardoor ook verkocht worden. Daar gingen de fijne campeervakanties. Als we al op vakantie gingen, deed ik dat het liefst, kamperen. De vrijheid die je hebt, overal naartoe kunnen gaan waar je maar wilt. Het liefst gewoon rondtrekken door een land waar het niet uitmaakt of je van te voren een camping geboekt hebt. Het liefst in Schotland toen het nog niet ontdekt was door de Harry Potter en nu de Outlander gekte. 
Maar wat niet gaat, gaat niet. Nu doen we alles op de fiets, moeten we verder reizen dan pakken we de trein. We zijn al een tijdje niet meer op vakantie geweest ook al heeft hij weer een baan. We verdienen allebei gewoon nét niet genoeg. Net genoeg om van rond te komen, niet genoeg om extra dingen te doen. Heb je net iets extra's dan gaat dat in je (eigen) huis. We hebben een museumkaart en die gebruiken we in onze vakantie met name. Dan pakken we de trein en bezoeken we een aantal musea. En dat is dan onze vakantie. Al moet ik zeggen dat ik het cultuur opsnuiven van een ander land wel mis. Of Schotland mis. Maar wat niet is dat is niet. 

Tevreden zijn met wat je hebt, dat zijn niet veel mensen. Alles moet meer, sneller, beter, presteren.
En toch, zal dat uiteindelijk ooit moeten veranderen. Zo kan het niet doorgaan. De wereld kan dat niet aan. Kijk maar naar de klimaatverandering die nu al merkbaar is. Het zal een tandje (of twee) terug moeten. Alles is nu teveel. Mijn moeder zei vroeger al; alles waar te voor staat is niet goed, behalve tevreden tesaam te bed. ;) 
Meer tevredenheid, zo slecht is dat niet. 

© KH

Sunday, 21 April 2019

Muziek op Zondag; Songs from Albums

Op NPO radio 2 is er deze Paasdagen de Album tweedaagse. Ze draaien de favoriete albums van luisteraars maar dan vooral de songs die niet die hit opleverden, maar waar je wel graag naar luisterde. Ik vond het een mooie gelegenheid om door mijn albums te kijken en de liedjes te posten waar ik zo van geniet; Fijne Pasen!


Als groot fan van The Police heb ik heel wat uren doorgebracht met luisteren van hun albums; dit nummer springt er voor mij echt uit;


Door mijn vriendin kwam ik in aanraking met New Wave en the Cure. We gingen uit in een New Wave café en stampten erop los. Thuis ook als  het kon... 


Depeche Mode hoort ook in the New Wave tijd thuis (al ben ik die nooit echt ontgroeit) Dit nummer lijkt zo romantisch maar de tekst is het zeker niet! 


Simple Minds is eigenlijk hetzelfde laken een pak; New Wave tijd laat me niet los;


Het album van Saturday Night Fever kreeg ik voor mijn vormsel en daar staat eigenlijk geen slecht nummer op! (naar de film mocht ik overigens niet van mijn ouders, slecht en verderfelijk haha) 


Mijn allereerste album was van Cheap Trick. Ik was 9 had geld gekregen voor mijn verjaardag en in ons kleine stadje was 1 klein platenzaakje waar niet veel platen waren.Dan maar deze dacht ik; en het bleek later 1 van mijn beste aankopen ooit! (behalve de gillende Japanse meisjes dan...) 


Ik ben een enorme Sting fan en dit nummer vind ik 1 van zijn beste; het is van het album Mercury Falling en ik hou zo van de sfeer van het nummer ;


Ik hou zo van Queen en Freddie Mercury! Al vanaf het prille begin! 


© KH 

Wednesday, 17 April 2019

Wednesday Wisdom; Notre Dame


Deze week schrok iedereen van de beelden van een brandende Notre Dame. Het was een verschrikkelijk gezicht ook, het brandende dak, het idee wat er verloren gegaan is.
Heel veel mensen dachten terug aan de tijd dat zij er geweest waren, zo ook ik. De eerste keer vergeet je nooit meer, het was op schoolreis met de mavo. De laatste keer was in 2003 in 1 van de heetste zomers . Met wel 30 graden liepen we met 2 jonge kinderen door Parijs. Je ziet aan de foto hoe druk het was en dus die kids in de gaten houden viel ook al niet mee. Ik heb ook nog een foto van binnenin de kerk maar die was erg wazig. Het begin van de digitale fotografie viel niet mee...

Parijs heeft heel wat voor z'n kiezen gekregen de afgelopen jaren, met aanslagen en nu dit weer. Ook al stromen nu de donaties binnen en wordt de kerk wel weer opgebouwd, het is wel weer iets wat je moet verwerken als land denk ik. Maar wat je ook ziet gebeuren is dat een gebeurtenis als dit verbroederd. Mensen, landen slaan de handen ineen en helpen elkaar, denken aan elkaar. En dat is toch een fijn idee. De mensheid is nog niet verloren denk je dan.

© KH

Sunday, 14 April 2019

Music on Sunday; Places

Yet another theme I'm borrowing from ShakespeareSunday (Twitter) . Today's theme is about places; Have a nice Sunday!










© KH

Wednesday, 10 April 2019

Wednesday Wisdom; Smile

Your day will go the way the corners of your mouth turn.

Er zijn dagen de laatste tijd dat ik moeizaam naar huis loop van het werk of dat ik blij ben dat ik naar huis kan. Mijn lijf doet zeer, de kneuzingen zijn nog niet over en er zit een plek bij mijn schouderblad dat maar niet over wil gaan. 's Nachts word ik wakker van de pijn in mijn heup en been en ik lijk verdorie wel een oud vrouwtje! Volgens mijn moeder zit er ischias in de familie maar zij is 75 hè, ik 51. Dus het is wel erg vroeg om nu die klachten te al te hebben maar toch zijn ze er. Ik ga nu ik geen fiets meer heb, lopend naar en van mijn werk en dat ga ik blijven doen ook al heb ik weer een fiets. Het blijft me in beweging houden nu ik geen wandelingen meer maak met een hond. Ik probeer er maar vrolijk mee te blijven, lachen bij mijn oudjes want die zitten per slot van rekening ook niet te wachten op een klager. Sommigen zien de hele week niemand anders en als er dan iemand komt die ook nog loopt te zeuren over haar eigen pijntjes dat is niet de bedoeling. Maar ik doe het nog wel even rustig aan. Dat vliegen en rennen wat ik eerst deed gaat even niet meer. Easy does it. En altijd blijven lachen.

© KH