Skip to main content

30 Dagen Blog Challenge, dag 17


BlogPraat; Doelen & Desillusies

Het mooi van bloggen is dat ik geen doel hoef te hebben; oftewel ik klets maar raak en zeg wat in me opkomt. Ik schrijf als ik wat te zeggen heb en heb ik dat niet dan blog ik niet. Zo voel ik me vandaag helemaal niet lekker en dacht ik; verdikke ik 'moet' ook nog mijn kunst op vrijdag doen... maar 'moeten' heb ik al jaren geleden afgeschaft, dus doe ik dat lekker niet!

Desillusies; toen ik ooit begon dacht ik dat ik gelezen zou worden, dat mijn korte verhalen gelezen zouden worden en mijn gedichten, maar uiteindelijk schrijf je toch voornamelijk voor jezelf. En kennelijk houdt ook niet iedereen ervan, van mijn manier van schrijven. Ik kan iets in mijn hoofd hebben en degene die t leest pikt dat misschien niet op, dat ik dat zo bedoeld heb. Maar dat ik voor mezelf schrijf heb ik inmiddels geaccepteerd en daarom is t ook zo fijn dat ik alles hier kwijt kan zonder me zorgen te hoeven maken dat jan en alleman het komt lezen. Ja mijn ex schijnt mee te lezen af en toe, och als de man er gelukkig van wordt moet ie dat vooral doen... Ik heb t al jaren geleden los gelaten dat ik van die man ooit nog iets ga begrijpen! 😜

© KH

Comments

;-) uit je hart hè?!

Mooi mens !!!
Kati H said…
Ja, misschien moet ik toch eens gaan leren eerst te denken en dan te doen... hahaha, of niet! ;)
ben jij gek? natuurlijk niet ! Nooit !!!

De mensen die vanuit hun hart leven nzijn de mooiste, de meest oprechte en de liefste.

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…