Skip to main content

Holding onto pain




Everyone has a different past but somehow I think that most people, how different their past is, can relate to what I'm about to describe.
From my personal experience I have found that no matter how many times you've been happy in the past, or no matter how many positive things have happened you tend to remember the negative things more. Why do we do that? Most certainly the good things that have happened in our lives are worth it to be remembered too. They most times outweigh the negative things but still we experience the bad, the negative things in such a way that they are remembered better. Loss, friends who leave us, relationships break-ups, divorce, you name it or it has happened to me, and I'll bet it has happened to you as well. But the fun times, the happy times, the great hollidays, the laughter, the hugging, love, what is it that we release these memories and have sleepless nights over the negative ones? It's the worst thing we can do for our peace of mind!
It causes more harm than good and why? For me it even causes overthinking things.

Three ways that holding onto the pain are causing more pain;




1. You blame yourself. 

I did this after I got a divorce. It's a classic. You blame yourself. No matter what you're worrying about; the 'could've, should've, would've'. When that comes in the picture you know you're in trouble anyway. You know you're too late to do anything about it so stop doing it! Easier said than done I know! Deep down you know that everything will be alright one day, someday somehow. If you only give yourself time to heal. Not dwell on bygones.





2. You think you can change it. 

Hello, McFly! It's the past! Unless you have invented a timemachine or can borrow the one from 'Back to the Future' you can't go back to the past. What's done is done.
My life's motto is; Everything happens for a reason. I firmly believe in that. We may not ever know what the reason is but that there is a reason for it I am sure of.




3. You don't allow yourself to grow from it. 

Everything that happens to you, happens for a reason I said that already. You learn from it, you grow from it. You get wiser so to speak. So if you constantly carry your hurt around with you and keep dwelling on it you don't grow, it is holding you back from growth, from moving on. Maybe you don't want to move on, or don't want change. I am the first one to admit I don't like change much either. But without change no growth. Without change there would be no butterflies.
You have to let go of your past so that your past can turn into a fond memory, one that you can remember one day and think; I did good, I had made the right choices in life.

© KH

Comments

Daan (Dan) said…
some tips:
* meditate on love, and happiness every day
* write down at least 3 things that made you happy or feel grateful that day
* learn to centre/ground yourself, so that you don't get dragged away to places you don't want or need to be {i.e. the past, your ex, world news}
* note all the things you've already achieved in your life, or the past 10 years. then pat yourself on the shoulder and tell yourself you're awesome!!
Kati H said…
* Meditating is still hard for me; the mind is a hard one to be kept still...
* I did that once.. keep forgetting, thanks for the reminder.
* did that too, also forget that sometimes.
* That's a great one, thanks!

Note; we already know we're awesome right, Daan? ;)

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…