Skip to main content

Think before you...



After almost two weeks without Social Media I am thinking about returning to it slowly only not in the way I did before.
Yesterday I almost fell into the trap again. While watching something on the news that I thought was really ridiculous I wanted to tweet about it. I remembered I had restricted myself from Social Media and couldn't tweet about anything. Maybe that's the trick I thought; Before you tweet anything stop yourself first as if you aren't able to be on any of those social media sites. If later on you still think it is a wise thing to say anything about a subject you still can. But most people (myself included) talk first and think later.
Maybe if peope thought about things first then we wouldn't have the 'Zwarte Pieten' (Black Pete') discussion already in April while it is something that is happening in December.

The reason I wanted to react on Twitter yesterday was related to that by the way. One of the amusement parks in the Netherlands where I am going to for just about whole my life from when I was a kid was being attacked by the same group as those who were against the Black Pete thing. Some people just go too far I think and don't have anything else to do with their lives. Thinking everything amusing is suddenly racist.



Just a fun thing in an amusment park and all of a sudden it's rascism... As long as I can remember people were having fun in the biggest park of the Netherlands singing along to the songs belonging to the different rides. No one ever complained; until now. Must be the weather....

Anyway, it made me think or rethink my part on social media; I always post before I think, write before I think, or even speak before I think. That is why I get in trouble in the first place. I am honest to people I say what I think but not everyone appreciates that. It can also hurt people of course. Sure you can be honest but do people want you to be? I'm not so sure about that anymore.

So I've come to the conclusion that it's okay to be on Social Media, only with moderation.
After all; I have met most of my friends online and what would I do without them!?


© KH

Comments

weet je wat ook goed werkt?

de vraag 'wil ik dit eigenlijk wel en zo ja waarom dan?'....

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…