Skip to main content

Wednesday Wisdom; International Women's day, Mothers



On this International Women's day I want to think of all the mothers in the world and especially my own mother, mothers who have raised us, who have worried about us, who have put their own needs aside (especially in the 50/60/70s) to raise us into the women (and men) we are today. They couldn't work back then, because it wasn't possible or normal for a woman to work, a woman/mother was supposed to stay home and look after the kids. I loved having my mum around, don't get me wrong! But I can understand that perhaps she would have wanted to be able to work in those days too.
In the late 70s and early 80s she did, she started to work at elderly people at first, later she volunteered  in the hospital and much later she started to work in a parfume shop but that was after I already left to live on my own.

That's another thing; My mum got married at 21 which was normal in those days. I left home when I was 19, almost 20. My own kids still live at home age 23 and 20 and they don't even think about leaving home yet! Why would they? Mum is taking care of everything isn't she!?

Have we pampered our kids too much? Or is it just that times have changed? Or that my kids are boys and they are different from girls after all.

Mothers all over the world for years have been an underestimated, under-appreciated and undervalued part of the comunity. Not to mention underpayed!
We raise children, we do housekeeping, administration is lots of cases, groceries, mending of clothes and patch up all kinds of little (or bigger) scratches. We cook, clean, plus in this day and age we have our own jobs as well.

So give yourself a big round of applause and hug your own mum (if you still are happy enough to have her in your life) She deserves it and so do you!


© KH

Comments

Tja wat zal ik ervan zeggen.... het is elke dag vrouwendag in jouw en mijn geval, gelukkig maar ook. En jij, blijf gewoon lekker wie en wat je bent, dat is echt goed genoeg.

xxx

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…