Skip to main content

30 Dagen Blog Challenge, dag 22


Social media en ik

Dat is een aparte relatie zoals elke relatie die ik heb misschien wel is. You either love me or hate me kennelijk en er is geen in between. Ik ben een flapuit en er is geen rem, je zou denken dat met typen je ook eerst moet denken voor je tikt.. maar nee, het staat er vaak al voor ik er erg in heb en dan denk ik oeps... kan het nog weg ? of dat had ik misschien moeten inkleden. Maar ik ben niet van het 'inkleden'.. het is bij mij patsboem en recht zo die gaat. Vind ik iets ergens van dan zeg ik dat ook en dat brengt mij dus dan ook regelmatig in de problemen. Nu denk ik 'jammer dan' . Om eerlijk te zeggen interesseert het me niet meer zo wat anderen daar van moeten vinden. Ik zat in allerlei Twitter inbox groepjes en dat vrat zoveel tijd dat ik er een dagtaak aan had alles bij te moeten lezen. Nu ik kennelijk wat gezegd heb wat niet goed viel bij de dames en ik uit het groepje lig, (het lijkt de middelbare school wel) heb ik weer zeeën van tijd! Heerlijk! Ook toen ik voor mezelf een Social Media stop had ingesteld, scheelde dat enorm! Ik was voor die tijd altijd bezig met plaatjes van mijn idool Benedict te editen en op Tumblr te zetten (en Twitter) maar sinds ik daar mee gestopt ben (geen zin en tijdrovend) heb ik weer veel meer tijd om andere dingen te doen. Lezen, serie kijken, of gewoon een keer lekker niks... niet heel de tijd met de laptop aan of de telefoon in je hand want o jee je mist wat! Het enige wat je mist is je eigen vrije tijd! Ik zit wel op een hoop social media sites maar ik hoef er niet meer zo nodig elk uur op te kijken.
Al moet ik wel zeggen dat ik door diverse social media sites van een aantal online friends real life friends heb kunnen maken en dat is me ook heel wat waard! :)

© KH

Comments

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…