Skip to main content

For the love of Rainy Days

 

Today is July 1th and June came and went wetter than ever. Where ever you go, in stores or at the home for the elderly, even on tv people are complaining about the rain, the weather.
Now we Dutch are known for knowing how to complain. We complain about almost everything but the weather is our favourite subject of all time. Even the weatherman was complaining last night having to tell us it is indeed going to rain again. 

I have always been fond of rainy days. I can't remember me being any other way. I love stormy clouds rushing through the sky as if they are chasing each other. The darker the cloud the more beautiful I think it is. The sound of rain when you are still in bed, or when you wake up in the middle of the night, is so sweet. The smell of the the first rain touching the ground is delicious to me. 
My garden is blooming perfectly with all the downpour of late. 




Rain is one of the greatest gifts Mother Nature gives us.
Rain is full of negative Ions. Ions are electrical charged particals in the air and they're all around us, positive and negative ones. Too much positive Ions is generally bad. Certain things create negative ions. Water smashing apart is the best example. That's why a waterfall always feels so 'invigorating' when you stand by it, because of the high negative ion count in the air. Ditto why so many people have great ideas in the shower.
So rain is full of negative Ions and both body and brain love it. 

But it's also 'White noise'.
The term "white noise" basically means what's generally called "static", like in between stations on a radio dial. It's also the sound rain makes hitting the ground. 




So I'm not so crazy after all, liking rain so much. It's good for you! 

© KH

Comments

Elidir said…
https://www.youtube.com/watch?v=yhx3JIF7bGU

Ik heb hem snel uitgezet. Moet ervan plassen.... :-) x

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…