Skip to main content

Treasures of Britain; Derwent Water Lake District



Derwent Water (or Derwentwater) is one of the principal bodies of water in the Lake District National Park in north west England. It lies wholly within the Borough of Allerdale, in the county of Cumbria.
The lake occupies part of Borrowdale and lies immediately south of the town of Keswick. It is both fed and drained by the River Derwent. It measures approximately 3 miles (4.8 km) long by 1 mile (1.6 km) wide and is some 72 feet (22 m) deep. There are several islands within the lake, one of which is inhabited. Derwent Island House, an 18th-century residence, is a tenanted National Trust property open to the public on five days each year.



Derwentwater is a place of considerable scenic value. It is surrounded by hills (known locally as fells), and many of the slopes facing Derwentwater are extensively wooded. A regular passenger launch operates on the lake, taking passengers between various landing stages. There are seven lakeside marinas, the most popular stops being: Keswick, Portinscale and the Lodore Falls, from which boats may be hired. Recreational walking is a major tourist activity in the area and an extensive network of footpaths exists within the hills and woods surrounding the lake. 

The Keswick—Borrowdale road runs along the eastern shore of the lake and carries a regular bus service. There is a lesser, or unclassified, road along the western shore connecting the villages of Grange and Portinscale.
Derwentwater gave its name to the Earldom of Derwentwater.
The lake is believed to be the last remaining native habitat of the vendace (Coregonus vandesius) fish from the 4 originally known sites: Bassenthwaite Lake and Derwent Water in the Lake District and the Castle Loch & Mill Loch in Lochmaben.



 Derwent water dam

Derwent water millenium stones

© KH

Comments

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…