Skip to main content

Wednesday Wisdom; an eye for an eye


Yesterday on the news there was an item on death row in Arkansas Texas. Arkansas plans to execute eight inmates between Monday and April 27 because its supply of one of the three execution drugs, midazolam, expires on April 30 and the state says it does not have a supplier to replenish it.
They showed a woman who's mother was killed 25 years ago by one of the inmates in dead row. She told us that he simply had to die, he deserved no less than what he did to her mother.
Now I've never been through what she's been through of course, I've never had someone I loved murdered but after 25 years she really thinks killing that man will bring her peace of mind?
Wouldn't it be better to make him see what he did was wrong or make him work or give him some other kind of punishment? Not set him free mind you, but just another form of punishment or treatment if necessary.

Like Gandhi said; an eye for an eye makes the whole world blind and I really believe that. With all that's been going on in the world lately; Trump throwing bombs like it's candy, those war threaths... do we really believe it is best to hurt the other like they hurt us?

Let's simplify things; I've been bullied for years as a teen. Of course back then I really wished someone would hurt them like I've been hurt, emotionally especially. But now? I don't even think they know how much it has hurt me or that they saw it as bullying. Sure, it would be nice if they were aware of it, but would it matter? It is done, in the past and it has made me who I am today.
There's never an excuse for bullying but to do to them what they do to you is never an option.
Do unto others as you would have them do unto you
It would make the world a better place ...

© KH

Comments

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…