Skip to main content

30 dagen Blog Challenge ; dag 1

En daar is meteen mijn eerste challenge al... iets waar ik al een tijdje mee worstel; schrijf ik in het Nederlands of in het Engels? Soms kan ik me beter uiten in het Engels maar soms lezen er ook online vrienden van 'all over the world' mee en dan is Engels weer handiger. Melody waar ik deze blog challenge van heb, zei me: Waarom kan het niet allebei? Ja waarom eigenlijk niet? Het is mijn blog, als ik zin heb in Engels doe ik Engels heb ik zin in Nederlands doe ik Nederlands.

Zo dus de naam van mijn blog. Ooit was het Kati's Krabbels en toen ik in al mijn (ahum) wijsheid besloot dat het maar Engels moest worden, is het vertaald naar Scribbles wat hetzelfde betekent dus.
Ik heb een aantal vaste terugkerende thema's op mijn blog en dat zijn de kunst op vrijdag, quotes op zaterdag en de muziek op zondag. Verder doe ik waar ik op dat moment zin in heb.
De laatste tijd wat minder, soms wat meer. Maar over het algemeen het liefst iets waar ik van leer, mijn gedachten over kwijt kan of als t mee zit, een gedicht of kort verhaal.
Soms zit mijn hoofd daar zelfs te vol voor helaas. Hopelijk komt daar nu verandering in.

Thanks Mel... :)

© KH

Comments

Wat leuk !!!

En weet je? Doordat ik nu teamlid ben van https://abcwednesday-mrsnesbitt.blogspot.nl/ krijg ik tegenwoordig ook 'anders-talig' bezoek op mijn blog en dus heb ik de essentiële dingen er in beide talen staan, het Nederlands en het Engels...

De andere 'buitenlandse' uitdagingen waaraan ik meedoe kennen in de meeste gevallen alleen maar een titel dus dan is het niet zo moeilijk. Wil ik er wel tekst bij zetten dan doe ik het in beide talen... werkt ook prima... dus niet of of maar en en...

En ja natuurlijk, graag gedaan, what ever you need girl!

Whet enige waar het om draait is dat jij lekker(der) in je velletje komt te zitten want dan komt alle schoonheid helemaal naar buiten en indien gewenst door jou, profiteren jouw blogs daar ook weer van.

xx

Popular posts from this blog

Omgaan met je ex en grenzen stellen.

Vijf jaar geleden is het nu. Dat mijn toenmalige man hier uit dit huis trok. Als vrienden uit elkaar gingen we. Of zouden we gaan, want hoe gaat dat in de praktijk? Natuurlijk wilden we het beste voor de kinderen. Bij elkaar blijven was geen optie, dus dan 'the best next thing, vrienden blijven, op vriendschappelijke voet met elkaar blijven omgaan. In eerste instantie kreeg hij een huis op 10 minuten afstand en hadden we co-ouderschap wat inhield dat de jongens de ene week daar en de andere week hier waren. Wat uiteindelijk niet bleek te werken.

Uiteindelijk is hij 70 kilometer verderop gaan wonen. In het begin had ik, ondanks mijn nieuwe relatie, het er erg moeilijk mee. Het is niet niks, zo'n scheiding. Je bent tenslotte 21 jaar samen geweest waarvan 18 jaar getrouwd. Je rouwt over iemand die niet overleden is. Daarmee kun je het wel vergelijken. Loslaten was moeilijk. Ik mailde teveel, smste teveel en te vaak. Achteraf is dat logisch. Ik moest ineens alles wat hij ooit reg…

Quotes and Pics 7

© KH

Lief Dagboek,

“The truth is the kindest thing we can give folks in the end.”
― Harriet Beecher Stowe
Toen ik een jaar of negen was, kreeg ik een dagboek voor mijn verjaardag. Ik weet niet meer uit mijn hoofd van wie, maar dat staat vast wel in 1 van mijn foto-albums. Mijn vader was erg nauwkeurig met opschrijven in die tijd wie er waren, wat ik kreeg. Ik schreef er meteen in. De eerste dagboeken waren meer week-of maandboeken. Ik was dan ook nog maar negen. Wat had ik nou voor belangrijks te vertellen? Later toen ik wat ouder werd, kwamen de eerste verliefdheden. Ik kreeg 'verkering' en niet eens met de jongen waar ik al jaren zo gek op was maar met de 'next best thing'. Hij vroeg mij dus och waarom ook niet. Lang duurde dat dan ook niet. Nu ik erover nadenk: Ik was het alweer bijna vergeten.


En is dat niet de reden waarom dagboeken zo leuk zijn? De herinneringen die je nu nog terug kunt lezen? En denkt: Maar dat was ik alweer helemaal vergeten? Voor anderen minder interessant waar…