Bestorming Capitool USA

 Afgelopen woensdag was wel 1 van de laagste van laagste dieptepunten in de geschiedenis van Amerika. Na wederom een ontkennende speech van Trump, twee weken voor de overdracht nota bene aan Biden, dat de verkiezingen toch echt gestolen zijn, en hij nog steeds ontkende verloren te hebben, riep hij op naar het Capitool te gaan alwaar ze Biden zouden uitroepen tot de volgende president. Maar daar waar een normaal denkend mens gewoon rustig voor een gebouw zou staan demonstreren, gaan radicale Trumpers een stap verder. De blanke mannen (en een handvol vrouwen) bestormden letterlijk het gebouw door erop te klimmen, ramen in te gooien en in te breken. De politie ter plaatse was daar  niet op berekend en verloor de overmacht. Senatoren (vooral Democraten) aanwezig moesten worden afgevoerd door een achterdeur en vluchtten voor hun leven! Het was een chaos en een schandaal voor het land, maar ook de wereld keek met ontzetting mee. 

Bewakers met wapens in de aanslag

Het wrange van dit alles is, dat als het de Black Lives Matter movement geweest was, er meteen een massale politiemacht, leger, National Guard naar het gebouw gestuurd zou zijn. Maar niets van dit alles. Het kon tijden doorgaan zonder dat er ingegrepen werd. Zo gingen rednecks op de stoel van voorzitter Pelosi zitten voor een selfie, ontvreemden haar laptop en papieren en werd er meer meegenomen als 'souvenir'. 

BLM versus Trump aanhangers

Inmiddels zijn er aanhangers opgepakt, mensen hebben zichzelf aangegeven en het mooiste van alles; Trump zijn accounts bij de diverse sociale media zoals Twitter zijn voorgoed opgeheven door de sociale media zelf. Hij heeft een ban voor het leven. Too little too late denk ik dan, maar aan de andere kant, beter laat dan nooit. Er zijn nog steeds verontwaardigde Republikeinen die van alles roepen. Het hele land is een afspiegeling van Nazi Duitsland in 1938, of lees je 1984 van George Orwell dan bekruipt je het gevoel dat hij dit heeft aan zien komen. 
Na de oorlog zeiden heel veel Nazi's ook; Ich habe es nicht gewußt, maar die vlieger gaat niet op voor deze Repubikleinen. Er gaan vele stemmen op voor eerst gerechtigheid, voor wederopbouw. 

Wordt vervolgd denk ik. 

© KH

Wednesday Wisdom; De normale Nederlander

When injustice becomes law, resistance becomes duty.

                                             - Thomas Jefferson

Toen ik gisteren Rutte hoorde over 'normale Nederlanders' vroeg ik mij af wie de 'Normale Nederlander' dan wel was volgens hem. De Normale Nederlander gaat er volgens premier Rutte op vooruit. Kennelijk ben ik geen normale Nederlander. Ik en met mij vele Nederlanders, gaan er al jaren niet op vooruit. Ik niet, mijn man niet en alle mensen die tot de zogenaamde minima behoren niet. De ouderen niet, de mensen die zoals wij van een minimum salaris of nét erboven moeten zien rond te komen. Nee, wij zijn niet de 'normale Nederlander' wij zijn weer een apart soort. Wij moeten roeien met de riemen die we hebben en staan rood op de bank. Moeten we maar opletten, moeten we maar minder kopen, of meer werken, of.... tja of wat? Weet u het weet ik het... 

De eigen bijdrage en zorgpremie is een doorn in het oog, dan heb ik het nog niet over de 'normale' kosten van vaste lasten. En nu gaan de boodschappen ook nog duurder worden. Toe maar, het kan niet op. Maar gelukkig is er 1 lichtpuntje; de 'normale Nederlander' en dan met name de middenstand en rijkere Nederlander gaat er op vooruit! Hé gelukkig! Dat is al een hele zorg minder... *rolt met ogen* 

Vanmorgen zag ik onderstaand filmpje op Twitter voorbij komen. Geweldig gedaan sowieso. In Amerika komt al een deel van de bevolking in opstand tegen hun president.
Hier in Nederland zijn we net schapen die volgen. Het zal allemaal wel... 

Vervang in het filmpje de naam Trump voor Rutte en het kan ook. Allemaal 1 pot nat. Zakkenvullers over de hoofden van de echte normale Nederlanders.... 

© KH 

Zorgen om de Zorg

Vandaag is er een Landelijke Demonstratie in Nieuwegein met een debat omdat de regering plannen heeft de thuiszorg voor 75% uit te kleden. Omdat ik in de thuiszorg werk, zou je denken dat ik zou gaan. Niets is minder waar. Ik ga werken. Ik moet vandaag werken tot half 5. 'Mijn mevrouw' heeft hulp nodig en kan niet veel meer zelf. Moet ik dan maar tegen haar zeggen: 'Sorry, er is geen hulp vandaag, ik ga staken.' Zij staakt ook niet, kan niet staken, terwijl haar pensioen gekort wordt, haar AOW gekort wordt. 

Hou me ten goede: Ik sta honderd procent achter deze demonstratie! Absoluut! Als niemand zich laat horen denken ze daar in Den Haag dat ze alles maar kunnen maken. Ons kabinet had besloten dat de verzorgingstehuizen te duur waren, alle ouderen moesten zoveel mogelijk thuis blijven wonen! Een goed plan. Maar nu ineens moet er maar liefst 75% op de thuiszorg bezuinigd worden.  Naar verwachting gaan 58.000 banen in de thuiszorg verdwijnen.
Dus de ouderen die mét hulp van diezelfde thuiszorg thuis zouden kunnen blijven wonen, kunnen dat ineens niet meer. Zij zouden naar een verzorgingstehuis moeten zonder deze thuiszorg. Nee, zegt de regering, er zijn kinderen, buren, naasten, die kunnen wel voor deze ouderen zorgen. De zogenaamde Mantelzorg. 
Stel: Je bent achterin de 80 begin 90 (die mensen waar ik nu voor werk in die leeftijdscategorie) en je woont in Brabant. Je kinderen wonen in het Noorden van het land, of weet ik waar, in Australië. Komen die dan 'even' heen en weer om je te verzorgen? Deze regering gaat er maar vanuit dat iedereen maar bij elkaar woont, of dat iedereen maar tijd heeft om dat te doen. Volgens mij was het deze zelfde regering die er op aandrong dat man én vrouw allebei moesten gaan werken. Man en vrouw hebben hun eigen werkzaamheden, hun eigen gezin en dan moeten ze ook nog even heen en weer rijden om pa en ma te verzorgen wat geen 'kattepis' is. Als het blijft bij 1x in de week de wekelijkse boodschappen dan is het nog tot daaraan toe. Maar helpen bij opstaan, helpen bij het huishouden, steunkousen aan en uit elke dag twee keer. Ga er maar aan staan. Hier is echt heel lang over nagedacht door de dames en heren in Den Haag, u hoort het wel. En dan hebben we het nog niet over het feit dat als het 'eigen' is er vaak niet geluisterd wordt naar adviezen. (weet ik uit ervaring van mijn moeder en oma)

Mijn werk wordt nogal eens afgedaan als ' een beetje poetsen'. Niets is minder waar. 
Huishoudelijke zorg is méér dan poetsen. Thuiszorgmedewerkers zijn de oren en ogen van de zorg en signaleren in een vroeg stadium wanneer mensen achteruit gaan. Maakt mijn cliënt haar post nog wel open? Ligt er beschimmeld eten in de koelkast? Is meneer nog helder of gaat zijn toestand achteruit? Daarmee voorkomen zij dat ouderen sneller aangewezen zijn op de veel duurdere verpleeghuiszorg. Huishoudelijke zorg is hard nodig en waardevol en veel te belangrijk om zo maar af te schaffen. Met onze kennis van ziektebeeldherkenning signaleren wij veel sneller en eerder iets zodat wij dat weer door kunnen geven aan onze collega's van de zorg die dan eventueel kunnen ingrijpen.

Ik heb onderstaande petitie getekend. Om zo toch een beetje te protesteren, namens mijn oudjes. Zodat ik toch vanmiddag bij mijn mevrouw kan gaan werken en zij niet in de kou staat. 
Mijn collega's, cliënten en ik willen van de Regering: 

• dat de huishoudelijke zorg een nuttige en noodzakelijke vorm van zorg is;
• dat door de wens van de regering om mensen langer thuis te laten wonen, huishoudelijke zorg júist nodig is;
• dat de cliënten van de huishoudelijke zorg nu en in de toekomst recht moeten blijven houden op goede zorg;
• dat de huishoudelijke zorg fatsoenlijk betaald dient te worden op minimaal FWG 15;
• kortom, dat de huishoudelijke zorg voor iedereen behouden moet blijven,

Wil jij ook dat ouderen in Nederland langer thuis kunnen blijven wonen, teken dan alsjeblieft onderstaande petitie. Bedankt, namens mijn oudjes. 

petitie

© KH

Onderwijs Finland, iets voor Nederland

                                                                               

Gisteren had mijn Jongste zoon zijn 2e intake gesprek voor het mbo. Het 1e intake gesprek was niet zo goed gegaan. De man die de intake afnam had de achternaam van zoon gezien, die uniek is, en vergeleek zoon met zijn broer die daar ooit 1 jaar compleet verknald heeft. Hij zou hem niet aangenomen hebben. Ik ben ervan overtuigd dat de ene broer de ander niet is en zoals het in mijn karakter ligt, ging op mijn achterste benen staan. Meteen na het telefoontje van de mentor dat het niet goed zat, in gesprek met haar gegaan. Dit kon niet. Zou mijn Jongste in een andere woonplaats veel verder weg, voor kok moeten gaan leren alleen omdat 1 man vond dat hij wel zijn broer achterna zou gaan? Gelukkig was de man van gisteren het met mij eens. De ene broer is de andere niet, zo vond hij ook. Jongste had zijn beste beentje voor gezet, ging wat beter en enthousiaster reageren en de man zou hem een positief advies geven. Gelukkig! 

Omdat wij lang moesten wachten voor de intake zou plaatsvinden, het was nogal een weer ook gisteren, zat ik wat te bladeren in wat tijdschriften die er lagen. In 1 van hen stond een artikel over het Finse onderwijssysteem. Daarin stond dat die vele malen beter was dan die in Nederland. Het LAKS zou zelfs graag willen dat het systeem hier in Nederland ook ingevoerd zou gaan worden. 
Leerlingen in Finland gaan pas op hun zevende naar school en tot en met hun zestiende gaan ze naar het basisonderwijs. Voor kinderen die jonger zijn, zijn er vormen van kinderopvang, maar die zijn vooral gericht op spelen en niet op cognitieve ontwikkeling. Het idee daarachter is dat het voor een harmonische ontwikkeling van een kind belangrijk is dat er niet te jong een beroep op het intellect moet worden gedaan. Er wordt veel tijd besteed aan basisvakken als taal en rekenen, maar dat gaat niet ten koste van vakken als handvaardigheid, kunst, muziek en sport. Leerlingen werken vaak in kleine groepjes en de leraar stemt de opdrachten af op de individuele mogelijkheden van de kinderen. 

Daarna kunnen ze kiezen voor beroepsonderwijs of wetenschappelijk onderwijs. Hoewel kinderen vanaf hun zevende pas leerplichtig zijn, gaan veel kinderen wel al een jaar eerder naar een voorbereidende klas. Ze krijgen ook tot en met de zesde klas les van één en dezelfde klassenleraar! 

Daarna verzorgen verschillende leraren de vakken. Leraren doceren dan één of twee vakken. De basisschool bestaat uit negen klassen, met aansluitend een vrijwillige tiende klas. Aan het eind van de negende klas moeten de leerlingen een examen doen op basis waarvan wordt bepaald of ze naar het voortgezet onderwijs gaan of naar de tiende klas. Door dit systeem krijgen alle leerlingen tot hun zestiende
hetzelfde onderwijs. 

De Finse scholen zijn over het algemeen klein. Een klas bestaat doorgaans uit ongeveer 20 kinderen. Alle kinderen ontvangen gratis onderwijs, gratis maaltijden, gratis gezondheidszorg en gratis transport en gratis onderwijsmaterialen. Iedereen heeft dus dezelfde mogelijkheden om goed onderwijs te ontvangen. Docenten kunnen zich zo concentreren op onderwijzen en leren. De kwaliteit van het onderwijs is op alle scholen ongeveer hetzelfde en er is geen competitie tussen scholen. 
Tot en met hun 15e levensjaar doen leerlingen geen gestandaardiseerde toetsen en examens. Leerlingen kunnen daardoor leren in een angstvrije omgeving waarin creativiteit en eigen initiatief worden aangemoedigd. Leraren ontwikkelen hun zelf opdrachten en voor de leerlingen. Ze geven geen cijfers, maar beschrijvende feedback. De Finnen vinden het niet reëel om alle kinderen dezelfde testen te laten doen omdat zij allemaal verschillende kwaliteiten hebben.

Leerlingen blijven van hun zevende tot en met hun zestiende bij elkaar in de klas. Ze hoeven dus niet op 11 of 12-jarige leeftijd al te kiezen voor een school voor voortgezet onderwijs. Dat is mogelijk omdat de leerkracht de opdrachten afstemt op de individuele leerlingen, die meestal in kleine groepjes werken. Als een leerling op zestienjarige leeftijd het verplichte onderwijs heeft doorlopen, kan hij/zij kiezen tussen het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs (gevolgd door de universiteit) of voor het hoger beroepsonderwijs. Hoewel degenen die een diploma van een beroepsopleiding hebben behaald het recht hebben om academisch onderwijs te gaan volgen, wordt dit slechts door weinigen gedaan.

Finse docenten geven per dag maar drie of vier lessen van 45 minuten. Dat is aanzienlijk minder dan in bijvoorbeeld Nederland en de Verenigde Staten. Het idee daarachter is dat leraren tijd en energie moeten hebben om op eigen initiatief op een creatieve wijze lessen te ontwikkelen die inhoudelijk een hoog niveau kennen en goed aansluiten op het leren van de leerlingen. Finse leerlingen hebben meer vakantie en langere pauzes (75 minuten per dag) dan leerlingen in de meeste andere landen. Het paradoxale is dat “minder” hier blijkbaar “meer” is omdat de prestaties hoger liggen.

De docenten zijn allemaal hoog opgeleid en krijgen een grote vrijheid om hun onderwijs zelf vorm te geven. Doordat ze de tijd en de mogelijkheid hebben om zelf scheppend werkzaam te zijn, zijn de meeste leraren gelukkig en enthousiast. Uiteraard komt dat ten goede aan de leerprestaties van de leerlingen.Het leraarschap staat in Finland in hoog aanzien. Wie als docent wil worden aangesteld, moet een universitaire opleiding hebben voltooid. Voor die opleiding bestaat een grote belangstelling. Van de circa zesduizend gegadigden kan slechte twaalf procent worden geplaatst. Alleen de toppers kunnen leraar worden. De salariëring is goed en ongeveer gelijk aan andere functies van vergelijkbare zwaarte in de publieke sector. In de hogere klassen is naast een algemene pedagogische master-degree ook een vakinhoudelijke master-degree noodzakelijk. Afgestudeerden van de lerarenopleidingen hebben een goede positie op de arbeidsmarkt: zij zijn ook gewild in het bedrijfsleven.

   
Nederlandse onderwijssysteem

  

   Finse onderwijssysteem

Er valt nog heel wat in te halen en eer te behalen in ons land, als je bovenstaande allemaal leest. Mijn kinderen hebben over het algemeen op 1 of 2 juffen na, ongemotiveerde leerkrachten op de basisschool gehad, die zodra het te moeilijk werd hun handen van hen aftrokken. Ze moeten veel te vroeg een beroep kiezen waardoor ze later veel vaker tussendoor van opleiding switchen. De begeleiding op havo of vmbo-t is te weinig aanwezig. Op een speciale vmbo zo heb ik gemerkt zit men er meer bovenop. Nu bij Jongste merk ik dat er meer aandacht is, ook kleinere klassen. 

Omdat in ons land alles maar dan ook echt alles prestatiegericht is, en dat begint al in de kleuterklas, loopt het vaak spaak. Ik merk dat bij mijn kinderen en heb dat feitelijk al bij mijzelf op die leeftijd ook gemerkt. Als er niks veranderd, lopen veel kinderen tussen het wal en het schip. En dat is nu net niet wat wij, als maatschappij, gebruiken kunnen. Nu is het tijd voor verandering, juist nu! 

© KH

Zorg voor de zorg

“If you don’t like something, change it. If you can’t change it, change the way you think about it.” ~Mary Engelbreit

Als het over onrechtvaardigheid gaat in combinatie met 'mijn oudjes' dan wind ik me vaak op. Dan word ik boos en als ik het dan, zoals gisteren, van me af probeer te schrijven, lukt dat niet altijd. Soms blijven dingen ook malen in je hoofd. Als je van je oudjes af komt en je ziet hoe het met ze gaat. Je neemt het mee naar huis, ik wel. Je kunt als huishoudelijke hulp weinig doen, dan ze een luisterend oor aanbieden, je hebt wel een signaalfunctie maar verder kun je ook niet veel meer doen dan iets doorgeven. En dan maar hopen dat verzorgende, familie er wat mee doen.

Zo ook net: Mijn voorwerkster belde en ik kon een en ander doorgeven over een tweetal cliënten waar ik me wat zorgen over maakte. Zij zou de schoondochter van de ene cliënt bellen want dat klonk toch wel zorgelijk. De andere mevrouw heb ik zelf nog maar even gebeld. Ik was er vanmorgen nog maar het zat me niet lekker. Wee mijn gebeente als ik haar dochter bel! Ik mag haar dochters niet ongerust maken! Maar toch, ze vond het wel fijn dat ik even belde om te vragen of het wel ging.
Alleen ik moet het niet mee naar huis nemen. Het moet thuis niet blijven malen. Daar moet ik aan blijven werken.

Het valt natuurlijk niet mee. Zorgen doe je met je hart, ziel en zaligheid. Anders moet je dit werk niet gaan doen. Daarom maak ik me ook druk over veranderingen in die zorg, het betreft mezelf en mijn 'oudjes'. Alleen ik kan het niet veranderen. Ik kan de situatie niet veranderen. Ik maak me er druk over en dat heeft dus geen enkele zin. Het beïnvloed mij, het levert spanning op en daar schiet niemand iets mee op.
Ik zal de manier waarop ik ermee omga moeten veranderen. Wat niet mee zal vallen, aangezien ik dagelijks met deze mensen te maken heb. En zie hoe het hen ook aangaat en veranderd. Je bent na zoveel jaar bij dezelfde mensen gewoon vergroeid met ze. Je hoort erbij. En dat is alleen maar prettig omdat je veranderingen in gedrag, houding en gezondheid meteen bespeurt en kunt signaleren bij de mensen. Ook dat hoort er bij.
Ik weet dat ik het los moet laten, vertrouwen moet hebben dat het goed komt. Zoals altijd.

Wat ik nog moet leren is mijn werk op mijn werk te laten en niet mee naar huis te nemen, al zie ik 'mijn oudjes' niet echt als werk, maar meer als mensen die bij mij zijn gaan horen.

© KH

Ouderen en zorg anno 2012

Veel senioren krijgen huishoudelijke hulp omdat ze zelf, door ziekte of handicap of ouderdom, niet meer in staat zijn om de huishoudelijke taken uit te voeren.
Minister Schippers van Volksgezondheid heeft onlangs aangekondigd dat door bezuinigingen de senioren zelf de huishoudelijke verzorging moeten gaan regelen en betalen.
Hiermee geeft zij een tegenstrijdige boodschap af: senioren moeten langer thuis blijven wonen want een verzogingstehuis is te duur. Maar tegelijkertijd worden door deze bezuinigingen de senioren niet meer in staat gesteld om zelfstandig thuis te blijven wonen.
Senioren die een beschutte woonomgeving hebben kunnen vanaf 2013 al niet meer terecht in een verzorgingstehuis en worden gedwongen om thuis te blijven wonen.
Een voorbeeld:
Mijn oma is 90. Een paar weken geleden had ik haar aan de telefoon en was ze helemaal over haar toeren. Ze had de mevrouw van de gemeente uitgescholden. 'Oma toch', schrok ik. 'Ja het is wel goed', zei oma, 'Ik heb gezegd dat ze het maar bij die hoge heren weg moesten gaan halen'. Bij navraag bleek dat de mevrouw van de gemeente haar hulp van 3 uur in de week gehalveerd had. Anderhalf uur, wat moet je in anderhalf uur doen, vroeg ik me af. Ik werk zelf in de thuiszorg en weet wat het is. Een aantal ramen zemen en weg kun je alweer, geen tijd meer om de badkamer te doen, of te stofzuigen, dingen die ouderen toch echt zelf niet meer kunnen!
Oma woonde toen nog helemaal op zichzelf in een 55+ appartementencomplex. Ze had dus 1x in de week een hulp in de huishouding, stofte elke dag zelf (ja elke dag!) en liep uiteindelijk toch maar met die rollator waar ze zo de pest aan had. Want het lopen ging niet zo best meer. Ze had het zicht jaren geleden uit haar ene oog verloren dus diepte zag ze niet meer. Oma woonde daar dus.
Want mijn oma heeft een hersenbloeding gehad. En sinds vandaag zit oma in een logeerkamer in een zorgcomplex, niet in haar woonplaats maar een stuk verder weg, omdat er in haar woonplaats geen plaats was.

Vanmorgen kwam ik bij mijn laatste nieuwe cliënt. Een mevrouw die ik er net bij gekregen had. Zelf heeft ze al jaren hulp, steeds van een ander. Ik ben net 2 weken bij haar, 3 uur in de week. Ze vertelde me dat ze gehoord had dat er bezuinigd gaat worden op de thuiszorg voor ouderen. Dat de uren gehalveerd gaan worden. Wat moet ze nu? Ik zeg van niets te weten nog, en dat is ook zo. Ik heb het alleen van mijn oma gehoord en uit het nieuws wat opgevangen. Ik kan haar niet geruststellen, mezelf trouwens ook niet.

Mevrouw Schippers en trouwens alle hoge dames en heren in Den Haag, zouden zich dood moeten schamen.
Ze zouden eens mee moeten lopen, het in de praktijk moeten mee maken! Hoe de meeste ouderen best wat willen inleveren, ze leveren ook immers al een deel van hun pensioenen in, maar waarom moet deze generatie, die na de oorlog ons land immers opgebouwd heeft, die niet kunnen staken, protesteren, waar niet naar geluisterd wordt, maar in blijven leveren? Is het de bedoeling van mevrouw Schippers om al deze ouderen, die zich zorgen maken, die zich druk maken, want geloof mij maar, ze maken zich enorm druk over hun huishouden, hun hulp, is het haar bedoeling deze ouderen zo de verzorgingstehuizen in te jagen? Want daar is ze nu dus goed mee bezig! En dat is dus duurder dan 3 uur thuiszorg in de week. Het is in het belang van de ouderen én in het belang van mevrouw Schippers om de ouderen zolang mogelijk in hun eigen vertrouwde omgeving te laten wonen. Door maar steeds te korten, hen zelf te laten betalen (veel ouderen kunnen dat niet) jaagt mevrouw Schippers hen regelrecht naar de bejaarden/verzorgingstehuizen.

Het is een schande dat de mensen die ons land weer opgebouwd hebben nu moeten boeten. Het respect wat zij zo verdienen, krijgen zij niet van de overheid! Ik persoonlijk vind het heel erg dat 'mijn oudjes' op deze manier aan de kant gezet worden, weggestuurd, zonder nadenken. Je houdt je hart vast voor als je zelf later bejaard bent. Mevrouw Schippers zal dat probleem niet hebben, zij zal later hulp kunnen betalen van haar gouden handdruk. Maar dat geluk hebben de meeste ouderen niet helaas.

© KH

Meningen

Every difference of opinion is not a difference of principle. - Thomas Jefferson

 Gisteren liet ik me weer even verleiden. Om in discussie te gaan over politiek. Je zou denken dat ik mijn lesje wel geleerd had. Ooit op een of meerdere fora kwam ik met (online) vrienden en anderen in soortgelijke discussies. Links tegen rechts. Het ging hard tegen hard. En omdat ik niet tegen onrecht kan, mengde ik me in deze discussies. Wat kan een mens zich druk maken achter een stom scherm! Nooit gedacht voor ik dat zou doen trouwens. Dat je je zo druk kunt maken over mensen die je niet kent, die een nick name gebruiken, net als ik, die je nooit zult ontmoeten of wilt ontmoeten maar die je alleen maar 'spreekt' via het www. Je doet niet alleen vriendschappen op via een forum maar je kunt ook ruzie maken via dit medium zo bleek. En al snel kwam ik erachter dat dit helemaal geen discussie voor mij was en ik mijn mening liever voor mezelf hield en het bij gezelliger onderwerpen ging houden.

Na het debat op RTL4 afgelopen zondagavond dat ik met Lief en Oudste heb zitten kijken las ik bij een van mijn online vriendinnen op Twitter stukjes daarover. Een hele tijd geleden zij wij er al achter gekomen dat wij dan wel dezelfde politieke voorkeur hebben maar het daar maar beter niet over kunnen hebben samen. Ik las de stukjes die zij geretweet had en zette ze vervolgens op mijn status op Facebook. Dat doe je niet als je het niet eens bent met de inhoud. Alleen kon ik niet weten op dat moment wat een reacties dat van diverse kanten op zou roepen anders had ik me wel twee keer bedacht!



Als iemand (in dit geval ik dus) een mening heeft over een bepaalde (in dit geval dus weer) politieke richting (die gewoon heel normaal is, en niet eens extreem want dan zou ik het nog begrijpen) vind ik het vreemd dat ze daar meteen op aangevallen worden. Je kunt discussiëren, voorbeelden aanhalen van de praktijk, of dingen weerleggen, maar om iemand aan te vallen simpel omdat ze jouw mening niet delen vind ik zacht gezegd vreemd. Ik heb gereageerd maar voelde me meteen niet prettig. Niet veel later heb ik alle twee de stukjes dan ook verwijderd. Dan maar geen mening. Wel zo rustig. Ik kan ook de personen verwijderen van mijn Facebook, die de onrust veroorzaken maar aangezien het familie is, voelt dat niet prettig. Waarom moet nu juist je familie, je bloedeigen familie moet ik erbij zeggen, je niet nemen zoals je bent en met vreemdsoortige uitspraken komen die ik eigenlijk nogal dom vind ook nog. Je overleden vader erbij halen voor wat je politieke voorkeur betreft is in mijn ogen 'vreemd'. Ik kaatste de bal terug (over overleden vaders gesproken) maar ook dat vond ik niet kunnen uit mijn 'mond'. Het was een uitgelokte reactie en die persoon wilde ik niet meer zijn, zo zei ik tegen mezelf. Maar weer: zij kennen mij nog van 'toen', niet van nu. Zij hebben een bepaald beeld van mij, van de persoon die ik niet meer ben. Jammer voor hen.

Ik blijf het vreemd vinden dat je in dit land niet voor je mening uit mag komen. Je kop eraf als je een mening hebt die afwijkt! En ja, ik heb een geheel andere mening dan mijn familie, mijn moeder, mijn zus. Een andere dan die ze me 'meegegeven' hebben. Maar dat komt ook omdat ik na ben gaan denken over hun mening. En niet gewoon maar doe wat zij al jaren doen. Nadenken over wat de diverse partijen nou eigenlijk willen en zeggen. En dat doen nog té weinig mensen in dit land. Die volgen gewoon wat pa en ma al jaren doen, of wat een schreeuwerd een keertje roept. Niet waar ze zelf nou echt over nagedacht hebben.
Gelukkig hebben ze nog een paar weken om echt na te denken.

© KH

Crisismoe!

Ik ben het zat. Dat geneuzel en gezeur. Je kunt de televisie niet aanzetten of je hoort hele financiële verhandelingen over dé crisis. Economen en politici die het hartgrondig met elkaar oneens zijn over hoe we deze crisis toch moeten bedwingen. Rechtsom of linksom, ik wil er niks meer over horen.
Dan maar de kop in het zand, ik ben het beu! Hartstikke beu!



Natuurlijk is het belangrijk, dat snap ik ook wel.
En ik hoor absoluut niet tot die groep die het zich kan veroorloven het maar te laten gaan en de kop in het zand te steken en doen of er niks aan het handje is, was het maar waar. Maar zeg nou eerlijk: Je wordt er toch doodmoe van! Iedereen die je ontmoet, je durft niet meer te vragen hoe het gaat omdat je zeker weet dat je een antwoord krijgt dat in zekere zin met de crisis te maken heeft. Het gaat, naar omstandigheden, of, je weet wel, de crisis he.. Met al die toestanden die deze regering uithaalt is het er niet leuker op geworden nee. Ik weet er alles van. Maar verdikke, geniet dan van de dingen die geen geld kosten! De zon, de lente, de bloemetjes die weer opkomen, de kwetterende vogels. Er is toch wel iets? Soms zijn er mensen die niets meer zonnig in kunnen zien. Ook wij hebben het niet altijd even makkelijk met 2 opgroeiende (en studerende) kids, maar blijf tenminste nog positief, zie het glas als halfvol, voor je eigen gemoedstoestand.



Geld moet rollen zei men vroeger altijd.
Nu ben ik natuurlijk een leek maar mij lijkt dat om een economie draaiende te houden je de mensen juist geld moet laten uitgeven zodat je de economie weer een boost kan geven. Maar zoals het tegenwoordig gaat, ontslagen, alles wordt duurder het salaris minder, houdt de Nederlander (en niet alleen in ons land) de hand op de knip. Logisch gevolg lijkt mij (weer als leek) dat de crisis alleen maar erger wordt en niet minder. Winkels moeten sluiten omdat ze niet kunnen draaien van minder inkomsten. Supermarkten verhogen hun prijzen om vervolgens hard te roepen dat ze korting geven. Dat laatste stond onlangs nog in een krant over 's lands grootste kruidenier die op de kleintjes hoort te letten. Ja zijn eigen kleintjes vast wel! Zo kan ik het ook.
Gaat een land niet juist sneller terug naar de vooruitgang, naar groei als er meer uitgegeven wordt door de consument? Maar waarom wordt er dan op alles zoveel bezuinigt of wordt duurder waardoor er nog minder uitgegeven kán worden? Is dat niet vreselijk onlogisch?



Och ja, ik ben maar een leek he. Gelukkig hebben we daar Mark voor. Laat die maar schuiven, Mark zit na weer een maatregel in zijn torentje lekker met een cognacje en een sigaartje en denkt bij zichzelf: Heb ik toch maar mooi weer geflikt.
Och, ooit komt ook Mark tot bezinning mogen we hopen. Ik vrees van niet, maar hoop doet leven.
Of zoals hét gezegde bij ons thuis is: Hij moet nog veel terugkomen. (zie blog van afgelopen maandag)

Maar vooralsnog, ik ben er klaar mee, moe, crisismoe. Zoals zovele mensen op de wereld die ermee te maken hebben.
En laten we wel wezen: zijn er niet ontzettend veel mensen op de wereld die het echt vele malen slechter hebben dan wij in onze, nog vrij luxe, positie met hen vergeleken?

© KH

Slapstick

Op Twitter is het trending topic al een aantal dagen: Doe eens normaal man. Dé uitspraak van 'de heer' Wilders tegen onze premier Rutte. Nu kan ik denken wat ik wil over deze (niet door mij gekozen) regering, maar in mijn ogen zég je dat niet tegen een premier. Gedoogpartij of niet. Je zegt dat niet en zeker niet als volksvertegenwoordiger. Als volksvertegenwoordiger heb je in mijn ogen niet alleen als taak de vertegenwoordiging van het volk, (het woord zegt het al) maar ook een voorbeeldfunctie. Dat de heer Wilders daar nogal wat moeite mee schijnt te hebben is inmiddels algemeen bekend.
Ik heb de hele Algemene Beschouwingen niet gevolgd maar ik heb daar inmiddels spijt van gekregen. De korte filmpjes die ik na alle ophef terug gezien heb op YouTube leken wel een soort van slapstick uit de jaren '30. De heer Wilders kan zichzelf niet meer voor gek zetten dan dat hij nu aan het doen is. In zijn ogen is hij Henk en Ingrid nog steeds aan het vertegenwoordigen (vraag me nog steeds af wie dat zijn) en doet hij daar alles voor, maar in de ogen van zoveel anderen is hij van zichzelf een grote karikatuur aan het maken. De beledigingen vliegen over en weer in de Tweede Kamer voornamelijk komend uit de mond van dezelfde meneer Wilders. Zijn opmerking tegen mevrouw Sap dat er bij haar nooit een stekker ingezeten heeft, wekte in de Kamer de lachspieren op, maar is eigenlijk te triest voor woorden. De opmerking tegen dhr. Cohen dat hij de bedrijfspoedel van het Kabinet is, ging alle perken te buiten. Het schoothondje van premier Rutte. Het zal je maar gezegd worden. Overigens loste dhr. Cohen het prima op, maar moet dit allemaal? Is dit nu nodig? Is dit kleutertje luister of moet dit zooitje ons land door de crisis heen trekken?

Ons land verhard. Op de straat hoor je niet anders dan mensen die elkaar beledigingen naar het hoofd gooien.  Sterker nog: Nederland staat op nr. 1 voor wat betreft grof taalgebruik binnen de Europese gemeenschap.Niet iets om trots op te zijn denk ik. Ook iets waar dit Kabinet niet echt een voorbeeld geeft hoe het dan wel moet.
Overigens vind ik het Engelse Parlement nog steeds 1 van de meest geweldige om naar te kijken. Ook daar roepen ze door elkaar maar het 'Hear Hear' voor instemming en gemopper als je het er niet mee eens bent dat hoort daar gewoon. Grove beledigingen worden in de kiem gesmoord en het is daar leuk om naar te kijken.

En ja de afgelopen dagen waren misschien wel komisch maar tragi-komisch dan toch eigenlijk. Het komische was meer de filmpjes die daarna gemaakt werden: de remixen die mensen ervan gemaakt hebben. Maar tragisch is het. Ze hebben daar in Den Haag zou je denken toch wel wat beters te doen dan de gek uit hangen! (dat gezegd hebbende, deze filmpjes zijn hilarisch!)

© KH