Weten en doen

 Een cliënt van mij heeft beginnende dementie. Ze is er 'vanaf' zeg maar. Nu weet ik als het goed is hoe daarmee om te gaan, want ik ben notabene dementie coach van mijn team. Maar weten en doen zijn twee wezenlijk verschillende dingen heb ik de afgelopen weken gemerkt. Elke week bel ik bij haar aan om vervolgens te horen; 'Och kind, het komt me helemaal niet uit. Kom jij vandaag dan? Dat weet ik toch helemaal niet. Ik moet weg' of 'Ik voel me helemaal niet lekker. Het kan nu echt niet hoor'. 
Als ik vervolgens toch binnen ben, wijs ik op haar kalender waar ik alle weken al de hulp heb ingevuld. Kijk, het is vandaag je dag dat je hulp krijgt. 'Ja maar, dan zou ik niet weg mogen. Mooi is dat! Dan ben ik gevangene in mijn eigen huis!' zei ze afgelopen week. Hoe je ook praat, ze is niet van die gedachte af te brengen. Ze wilde de 'directrice' wel eens spreken. Ik pak mijn telefoon, laat haar zien dat ik een berichtje tik, en zeg dat ik mijn direct leidinggevende een berichtje stuur of ze haar wil bellen. Maar, ze gaat op vakantie dus deze week heeft ze het erg druk en het kan zijn dat het na haar vakantie wordt. Ze wordt rustiger en ik kan eindelijk aan het werk. Ondertussen moppert mevrouw nog na en houdt me in de gaten, waar ik ben, wat ik doe. Als mijn telefoon trilt, berichtje van leidinggevende, zie je haar kijken, wat doet ze. Elke keer dezelfde opmerking dat mijn werk niet goed zou zijn, terwijl daar geen tekenen van zijn, want het is goed. 

Dan later op de week kom ik mijn leidinggevende tegen. die zegt dat de dochter zegt dat moeder moeite met mij heeft, ik zou in alle lades en kasten zitten. Eh nee, dus. Dat doe ik nooit. Nee, zegt ze, dat weet ik, dat weet dochter, maar moeder is zo achterdochtig! Ze wil na jouw vakantie een andere hulp, zul je zien dat daarmee hetzelfde gebeurd hoor. Moeder kan daar niet lang meer blijven wonen! 
Je moet er maar niet meer op in gaan, mag je er niet in, dan ga je gewoon weg. Jammer dan. 
En dan baal ik ergens. Ik moet toch hiermee om kunnen gaan! Ik heb toch tig dementie cursussen gehad! Ja maar, zegt leidinggevende, niet elke dementerende is hetzelfde en deze mevrouw is behoorlijk achteruit aan het gaan. Ja maar toch he, deze week proberen we het gewoon weer. 

© KH

Wednesday Wisdom; old age

When I was at work this morning at an elderly lady's home who has Alzheimer's she told me that her children told her they would put her back into the home she had been in while recovering from a severe pneumonia. I thought that perhaps she was exaggerating or didn't remember. But then one of her childern came over. I was almost done working and while I was clearing away some things I heard them say; 'If you don't stop complaining all the time, we'll put you back into that home' 

I was speechless. The lady immediately started to say that she didn't want to, she wanted to stay where she was. When I was putting on my coat to go home, she said to me; 'See? They always tell me they'll put me back into that home' 'That's because you say to everyone that we don't come to visit you' they said 'How do you think that makes us feel?'
When I got home the first thing I did was call my own mum and tell her how much I love her.
I told her what had happened and she said; "They probably don't remember that their mother has taken care of them when they needed it" Leave it up to my mum to come up with a snappy remark ☺
It's been on my mind all day now ever since I left them there. I just can't understand how anyone can talk to their mother like that.
She's such a sweet lady, perhaps she is demanding now she's forgetful, but you must understand she doesn't remember things. They will miss her when she's gone and then it will be too late! 

© KH