An unkindness of ravens

Walking through misty fields

A kestrel screeches in despair

Or so it seems in the distance

An unkindness of ravens circling

Darkness is falling along with the drizzle

The cloud of starlings dances

Nature’s going to take a nap

The army of frogs is ready to take over

When the day is peacefully turning into night

And the voices quiet down

While some sounds still echo on over the lochs

The last skein of geese flies over

Time for the night owls to appear

© KH

I

       I

            I
         I don't
      I don't want
    I don't want to
  I don't want to be
I don't want to be strong
       All the time
I feel so helpless and alone
  I feel so helpless and
    I feel so helpless
      I feel so
         I feel
            I



The Weight of the World


I feel as if
The weight of the world
Is resting
On my shoulders
I feel like
There's a stone
On the pit
Of my stomach
I would give
Anything
Not to feel
Those feelings
Over
And over
And over
Again

© KH

Forlorn

The storm isn’t only outside

But inside me as well

I don’t know why

But I feel torn

It’s been a long time

You have to move on

I want you to have joy

In your golden years

Betrayal is coming to mind

It’s not I know

But why does my brain make it so

Why do I constantly think of him

You’re moving on

After all this time it’s logical

But why do I feel

So miserably forlorn 

© KH

Withdrawal

My life has changed

Immensely 

My world turned upside down

Tremendously 

I'm shaking trembling

Nervously 

I don't know what to do

Furiously

Pacing up and down

Madly

Looking every five seconds

Anxiously

Still a red light blinking

Fiercely

My god I really can't stand it

Surprisingly 

I cannot live without internet connection

For even one bloody day 

(maybe more they say)

© KH

Autism gets in the way

It's not easy
I'd even say it's quite hard
In your head you think
You're doing it right
I guess you do live
In such a different world
Inside anyway

I still feel alone often
Or rather feel like having to do it
All alone without support
You can't help it
It's not your fault
I know that, In my mind
But that doesn't make it any easier

Your autisme gets in the way
Of having an equal partnership
But you know what I was thinking
Maybe it's just me
I might just see the bad things
More than the good ones
You have those as well I know

The world around us
Would be so much simpler
If I could let it go
Accept you as you are
Like you accept me as I am
Yes you have autism I accept it
The thing I have trouble with
Is that it all comes down to me
And I feel burdned by all of it

© KH

Poem; Sarah Teasdale

Ik ben verzot op gedichten maar vooral van Engelstalige dichters. Ik lees ze graag en heb een aantal favorieten.
Sarah Teasdale is er 1 van. Misschien niet voor iedereen maar toch zou ik graag op mijn blog wat van haar neerzetten.
Biografie

Change 

Remember me as I was then;
Turn from me now, but always see
The laughing shadowy girl who stood
At midnight by the flowering tree,
With eyes that love had made as bright
As the trembling stars of the summer night.

Turn from me now, but always hear
The muted laughter in the dew
Of that one year of youth we had,
The only youth we ever knew --
Turn from me now, or you will see
What other years have done to me.

Sara Teasdale

 

White Fog

Heaven-invading hills are drowned
In wide moving waves of mist,
Phlox before my door are wound
In dripping wreaths of amethyst.

Ten feet away the solid earth
Changes into melting cloud,
There is a hush of pain and mirth,
No bird has heart to speak aloud.

Here in a world without a sky,
Without the ground, without the sea,
The one unchanging thing is I,
Myself remains to comfort me.

Sara Teasdale

 

November

The world is tired, the year is old,
The fading leaves are glad to die,
The wind goes shivering with cold
Where the brown reeds are dry.

Our love is dying like the grass,
And we who kissed grow coldly kind,
Half glad to see our old love pass
Like leaves along the wind.

Sara Teasdale

 

Red Maples

In the last year I have learned
How few men are worth my trust;
I have seen the friend I loved
Struck by death into the dust,
And fears I never knew before
Have knocked and knocked upon my door --
"I shall hope little and ask for less,"
I said, "There is no happiness."

I have grown wise at last -- but how
Can I hide the gleam on the willow-bough,
Or keep the fragrance out of the rain
Now that April is here again?
When maples stand in a haze of fire
What can I say to the old desire,
What shall I do with the joy in me
That is born out of agony?

Sara Teasdale

Quotes and Pics 101 , Short poems

© KH

Allerzielen

© KH

All Hallows Eve

It was All Hallows Eve
And she was all alone
Shadows surrounded her
One single candle burning
All around her 
Voices whispered
Or so she thought

At All Hallows Eve
Her senses were
So much more
Alert it seemed
Did she hear footsteps
Or was that her
Imagination

O was All Hallows Eve
Already in the past
So she thought when suddenly
Something brushed by her skin
She cried out in fright
The voices buzzed in her head
Or did they? 

On this All Hallows Eve
A young woman was 
Scared to her death 
And became as one
With the voices 
She didn't want to understand
Voices of her own past

© KH 

Een gedicht dat ik een aantal jaren geleden geschreven heb, plaats ik graag nog een keer omdat het vanavond Allerheiligen-avond is. 

Storm in mij

Drukte in mijn hoofd
Onrust in mijn lijf
Het stormt buiten net zo hard
Als binnenin mij

Zie de wolken jagen
Achter elkaar aan
Zo gejaagd voel ik mij
Mijn hoofd vol gedachten

De regen valt
Met bakken uit de lucht
De wind zwelt aan
Mijn onrust neemt toe

Als de wind weer gaat liggen
Vraag ik me af
Wanneer krijg ik
Eindelijk eens windstilte

© KH

Geluk is...

Als de blaadjes van de bomen weer verkleuren
Het groen langzaam veranderen gaat
In vuurrood en okergeel
Het zonlicht speelt door de bladeren
En er een gouden licht doorschijnt

Als de wind aanwakkert tot een bijna storm
Mijn haren door de war doet waaien
De regen tegen de ramen beukt
En paddenstoelen groeien als kool

Als de geuren veranderen in de lucht
Ik struikel over eikels en kastanjes
De dauw glinstert op de bladeren
Van de laaghangende ochtendmist

Als de geuren en kleuren me de adem benemen
Ik bij elke stap die ik zet me steeds meer verwonder
Elke dag er weer anders uit ziet dan de vorige
En ik ademloos toe kijk naar alle pracht

Dat is het moment dat het grote geluk is gekomen
Dan is de herfst in al haar pracht daar
Het grote genieten aangebroken
Een groot seizoen van blijdschap

© KH

Vleugels

Als ik vleugels had
Dan vloog ik naar je toe
Hoog de lucht in
Helemaal tot in de hemel
Dan raakten mijn vleugels
Jouw uitgestrekte handen
Hield je me nog
Één keer voorzichtig vast
En als jij dan ook vleugels kreeg
Scheerden we samen
Zij aan zij door het zwerk

© KH

Time Out

 Ik ben er wel
Maar ook weer niet
Ik neem alleen soms even
Een kleine Time Out

Ik duik weg in een andere wereld
In een lekker dik boek
En sluit dan heel even
Alles buiten

Ik vergeet je niet
Heus niet wees niet bang
Ik heb gewoon even tijd nodig
Voor andere dingen 

Dus ik ben er wel
Maar toch even niet
Alleen heel af en toe maar
Laat ik mijn neus even zien
En zwengel ik je weer even aan.

© KH

Aftellen

Aftellen, dat is wat ik al weken doe. Niet dat ik zoals hierboven in de quote, ik een 'crappy' baan heb, helemaal niet. Maar ik merk wel dat ik heel erg aan vakantie toe ben. Ik werk ook maar parttime dus op zich lekker veel vrije uren.

Ik merk het overigens wel om me heen, mensen die een baan hebben waar ze zich niet lekker voelen. En zich dan verheugen op die paar weken vrij. De rest van het jaar zit je dan toch weer bij zo'n baas te kijken. Het heeft mij ook jaren gekost voor ik zover was overigens. Het kan dan wel zo zijn dat het geen waanzinnig goed verdiende baan is, maar ik ben er gelukkig mee, met mijn oudjes. Dat geluk, zo besefte ik van de week, wordt alleen maar versterkt doordat ik ook al 6 jaar op 2 adressen kom en daar zogezegd 'kind aan huis' ben, al moet je toch een soort van afstand blijven bewaren. Trek je de deur dicht, moet je ook de eventuele problemen daar laten, achter die deur. En dat valt echt  niet altijd mee.

 

Een leven creëren waaruit je niet hoeft te ontsnappen is overigens makkelijker gezegd dan gedaan. Er spelen natuurlijk vele factoren mee. Je hebt het niet altijd zelf voor het zeggen. Je woont en leeft met meerdere mensen in 1 huis, je werkt met meerdere mensen, in je leefomgeving wonen mensen die je al dan niet mag. Je kunt niet alles wat je niet aanstaat weg bonjouren tenslotte. Zo werkt het niet. Je zult zelf een manier moeten vinden daarmee om te gaan.
Ik ben steeds voornemens te gaan mediteren. Meer te schrijven, te tekenen. Maar waarom ben ik dan zo verdomde kritisch op mezelf dat ik wat ik ook teken of schrijf steeds maar weer niet goed genoeg vind?
Het schrijven daar ben ik alweer mee begonnen, en is al aan een revisie toe. Tekenen ook en ja het ontspant, maar zodra ik bezig ben vind ik het alweer niet goed genoeg meer. 'Vroeguh' was het veel beter. Je moet zoiets toch onderhouden. Ik 'heb' het niet meer in de vinger, die ook niet zo best meer lijken, die vingers dan.

 
Nee geen foto van mij, was t maar waar




Gisteravond was er een pracht van een maan. Ik pakte mijn camera met statief en wilde daar eens op oefenen met mijn camera. Het lukte niet. Manlief had het ding al uit mijn handen genomen om te kijken wat er dan mis ging. Weg was mijn lust meteen. Dan niet. Doe jij het toch lekker. Het lukt toch niet, niets komt goed uit mijn handen. De hitte? (Laat het afkoelen!) De broodnodige vakantierust? Geen idee, maar dat de emmer ondanks de droogte tegen overlopen aanzit moge duidelijk zijn. En dat heeft in mijn geval niets met werk te maken, maar gewoon met mijn eigen vel... en daar niet lekker in zitten.

De stapel boeken ligt al te wachten net zoals een aantal kozijnen en deuren die geschilderd moeten worden, als ik daar zin in ga krijgen dan, anders niet... Het is tenslotte vakantie. Nog 4 dagen, maar eigenlijk nog maar 2 ochtenden werken. Dus waar heb ik het over!?
Ik ben al een klein beetje begonnen, met genieten, vooral 's morgens vroeg als het nog lekker koel is en stil:

Genieten

Genietend buiten
Zittend in de vroege ochtend
Bakje muesli met yoghurt
Bessen en aardbeien
Koele zomerbries
Rust
Stilte
Alleen de zwaluwen
Die scheren door het zwerk
Het zacht zoemen van
Hommels en bijen
Die mijn bloeiende oregano
Verblijden met een bezoek
Hap muesli met bes en aarbei
Ik sluit mijn ogen
Laat mijn zintuigen werken
Mijn smaakpapillen maken overuren
Ik slaak een zucht
De zon piept tussen de bladeren
En dan moet de vakantie
Nog beginnen

© KH

Poetry : Hafiz

Faults

  by Sara Teasdale

They came to tell your faults to me,
They named them over one by one;
I laughed aloud when they were done,
I knew them all so well before,—
Oh, they were blind, too blind to see
Your faults had made me love you more.

- See more at: http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/19421#sthash.4YOdI1FZ.dpuf

Ik kwam net deze prachtige gedichten van de Sufi dichter Hafiz  (c. 1320 to 1389) uit Persië tegen. Uiteraard vertaald in het Engels.





All the Hemispheres


Leave the familiar for a while.
Let your senses and bodies stretch out

Like a welcomed season
Onto the meadow and shores and hills.

Open up to the Roof.
Make a new watermark on your excitement
And love.

Like a blooming night flower,
Bestow your vital fragrance of happiness
And giving
Upon our intimate assembly.

Change rooms in your mind for a day.

All the hemispheres in existence
Lie beside an equator
In your heart.

Greet Yourself
In your thousand other forms
As you mount the hidden tide and travel
Back home.

All the hemispheres in heaven
Are sitting around a fire
Chatting

While stitching themselves together
Into the Great Circle inside of
You.

_________

 
It Felt Love

How
Did the rose
Ever open its heart

And give to this world
All its
Beauty?

It felt the encouragement of light
Against its
Being,

Otherwise,
We all remain

Too

Frightened.

____


The Day Sky

Let us be like
Two falling stars in the day sky.

Let no one know of our sublime beauty
As we hold hands with God
And burn

Into a sacred existence that defies -
That surpasses

Every description of ecstasy
And love.

___


A Great Need

Out
Of a great need
We are all holding hands
And climbing.
Not loving is a letting go.
Listen,
The terrain around here
Is
Far too
Dangerous
For
That.

_________

 
Find A Better Job

Now
That
All your worry
Has proved such an
Unlucrative
Business,
Why
Not
Find a better
Job.

Hafiz 

© KH

Faults

  by Sara Teasdale

They came to tell your faults to me,
They named them over one by one;
I laughed aloud when they were done,
I knew them all so well before,—
Oh, they were blind, too blind to see
Your faults had made me love you more.

- See more at: http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/19421#sthash.4YOdI1FZ.dpuf

Faults

  by Sara Teasdale

They came to tell your faults to me,
They named them over one by one;
I laughed aloud when they were done,
I knew them all so well before,—
Oh, they were blind, too blind to see
Your faults had made me love you more.

- See more at: http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/19421#sthash.4YOdI1FZ.dpuf

Wachten

Het leven bestaat uit wachten
Je wacht op de trein
In een rij voor de kassa
In de wachtkamer
Het woord zegt het al
En hoe we het ook trachten
Te vermijden
Je zult moeten blijven
Wachten

Er zijn verschillende soorten van
Wachten
Maar wellicht is het beste
Wachten nog
Het wachten op de ware
Of meer het resultaat
Afwachten
Of zou je gewoon nooit tevreden zijn
Met wat je hebt?
Afwachtend
Kijkend naar een volgende ware
Die er helemaal niet is

Wacht!
Eens even
Kijk naar jezelf
Wacht niet af
Geluk ligt nog altijd
Niet aan een ander
Het ware geluk
Ligt in jezelf
Wacht maar af!

© KH

Mijn leven met jou

Het gras is groen
De lucht is blauw
Jij houdt van mij
En ik... voel me benauwd

De vogels fluiten
De zon schijnt
Jij kijkt me aan
En ik... kijk weg

Rozen zijn rood
Viooltjes blauw
Jij vraagt wat er is
En ik... voel dat ik wat mis

Jij hebt vlinders in je buik
Ik zie beren op de weg
Jij hebt sturing nodig
En ik... voel me verloren

U vraagt
Wij draaien
Jij hebt een helpende hand nodig
En ik... moet die bieden

Maar soms, heel soms, zijn er dagen
Zoals vandaag
Dat ik twijfel of ik die hand
Wel bieden kan
Dan zijn er dagen dat ik zucht
En nog meer zucht
Net zo lang totdat het weer gaat

Dan recht ik mijn rug weer
En zeg tegen mezelf: 
Kom op we gaan er weer voor
Want leven met een man met autisme
Is soms zo ontzettend zwaar!

© KH

Onweersbui

Zinderende hitte
Benauwd
Broeierig
Plakkerig weer
Niet wetend waar
Je het zoeken moet
Zo warm

Donkere wolken
Samenpakkend
Opstapelend
Binnendrijvend
Na zo'n drukkende hitte
Hopend op wat verfrissing
De wind zwelt aan

Eerst nog het benauwde
Drukkende
Gevoel
En dan
Ontlading
Onweerswolken
Bliksemschichten
Donder eerst heel zacht
Dan steeds harder

De wind rukt aan de takken
Regen komt in stromen
Alsof er een kraan gesprongen is
Van boven
De verlangde verkoeling
Verfrissend
De bladeren druppelen
Een zucht van verlichting
De Natuur ademt 

© KH

Top 5: Gedichten

Vorige week had ik een top 5 en het leek me wel leuk om voortaan elke vrijdag een top 5 van iets te bloggen.

Deze week: Gedichten.

Ik hou van gedichten. Vooral van Engelstalige gedichten. Mijn favorieten zijn de schilder en dichter:
Dante Gabriel Rossetti en zijn zus Christina. Maar ook vele anderen.
Sinds een paar jaar ben ik zelf gedichten gaan schrijven en je kunt er zo lekker je gevoel in kwijt.
Hieronder een aantal van mijn favorieten:

© KH

1.

Sudden Light

By Dante Gabriel Rossetti

         

I have been here before,

                But when or how I cannot tell:

         I know the grass beyond the door,

                The sweet keen smell,

The sighing sound, the lights around the shore.

         You have been mine before,—

                How long ago I may not know:

         But just when at that swallow's soar

                Your neck turn'd so,

Some veil did fall,—I knew it all of yore.

         Has this been thus before?

                And shall not thus time's eddying flight

         Still with our lives our love restore

                In death's despite,

And day and night yield one delight once more? 

2.

Solitude

By Ella Wheeler Wilcox

Laugh, and the world laughs with you;

    Weep, and you weep alone;

For the sad old earth must borrow its mirth,

    But has trouble enough of its own.

Sing, and the hills will answer;

    Sigh, it is lost on the air;

The echoes bound to a joyful sound,

    But shrink from voicing care.

Rejoice, and men will seek you;

    Grieve, and they turn and go;

They want full measure of all your pleasure,

    But they do not need your woe.

Be glad, and your friends are many;

    Be sad, and you lose them all,—

There are none to decline your nectared wine,

    But alone you must drink life’s gall.

Feast, and your halls are crowded;

    Fast, and the world goes by.

Succeed and give, and it helps you live,

    But no man can help you die.

There is room in the halls of pleasure

    For a large and lordly train,

But one by one we must all file on

    Through the narrow aisles of pain.

  

3.

Dream Land

   
By Christina Rossetti

Where sunless rivers weep

Their waves into the deep,

She sleeps a charmed sleep:

         Awake her not.

Led by a single star,

She came from very far

To seek where shadows are

         Her pleasant lot.

She left the rosy morn,

She left the fields of corn,

For twilight cold and lorn

         And water springs.

Through sleep, as through a veil,

She sees the sky look pale,

And hears the nightingale

         That sadly sings.

Rest, rest, a perfect rest

Shed over brow and breast;

Her face is toward the west,

         The purple land.

She cannot see the grain

Ripening on hill and plain;

She cannot feel the rain

         Upon her hand.

Rest, rest, for evermore

Upon a mossy shore;

Rest, rest at the heart's core

         Till time shall cease:

Sleep that no pain shall wake;

Night that no morn shall break

Till joy shall overtake

         Her perfect peace. 

4.

 

The Road Not Taken  

By Robert Frost

Two roads diverged in a yellow wood,

And sorry I could not travel both

And be one traveler, long I stood

And looked down one as far as I could

To where it bent in the undergrowth;

Then took the other, as just as fair,

And having perhaps the better claim,

Because it was grassy and wanted wear;

Though as for that the passing there

Had worn them really about the same,

And both that morning equally lay

In leaves no step had trodden black.

Oh, I kept the first for another day!

Yet knowing how way leads on to way,

I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh

Somewhere ages and ages hence:

Two roads diverged in a wood, and I—

I took the one less traveled by,

And that has made all the difference.

5.

If—

By Rudyard Kipling

(‘Brother Square-Toes’—Rewards and Fairies)

If you can keep your head when all about you   

    Are losing theirs and blaming it on you,   

If you can trust yourself when all men doubt you,

    But make allowance for their doubting too;   

If you can wait and not be tired by waiting,

    Or being lied about, don’t deal in lies,

Or being hated, don’t give way to hating,

    And yet don’t look too good, nor talk too wise:

If you can dream—and not make dreams your master;   

    If you can think—and not make thoughts your aim;   

If you can meet with Triumph and Disaster

    And treat those two impostors just the same;   

If you can bear to hear the truth you’ve spoken

    Twisted by knaves to make a trap for fools,

Or watch the things you gave your life to, broken,

    And stoop and build ’em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings

    And risk it on one turn of pitch-and-toss,

And lose, and start again at your beginnings

    And never breathe a word about your loss;

If you can force your heart and nerve and sinew

    To serve your turn long after they are gone,   

And so hold on when there is nothing in you

    Except the Will which says to them: ‘Hold on!’

If you can talk with crowds and keep your virtue,   

    Or walk with Kings—nor lose the common touch,

If neither foes nor loving friends can hurt you,

    If all men count with you, but none too much;

If you can fill the unforgiving minute

    With sixty seconds’ worth of distance run,   

Yours is the Earth and everything that’s in it,   

    And—which is more—you’ll be a Man, my son!

Leven

Hoe laat leven we
Het is om het even
Het leven raast maar door
Maar ik sta stil
 
Het Universum dijt uit 
We dansen mee langs de getijden
De wereld veranderd
Maar ik, ik sta stil
 
De bladeren groeien
Om weer af te vallen
Een continue stroom 
En ik sta nog steeds stil

Ons leven is in een flits voorbij
Je moet snel zijn het bij te houden
Geboorte, opgroeien, sterven
En ik kijk, sta stil en verwonder me


© KH